Fiedorczuk, Julia Tlen Kozioł, Paweł Szejko, Jan Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fiedorczuk-tlen-tlen Julia Fiedorczuk, Tlen, Biuro Literackie, Wrocław 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-12 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5764.jpg Milky Way Star Trail, Meraj Chhaya@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5764 Poezja DCC.WL-XXI 3MR Julia Fiedorczuk Tlen część pierwsza: O2 Tlen Pokażę ci miłość w jednej garści gwiazd. Znasz feerię śniegu na przydrożnych liściach?/ Fioletowy kontur grudniowego dnia?/ Przyszłam tu, żeby oddychać. Są mali tancerze w kropli rzecznej wody./ Raje owadów za bramą ogrodu,/ gniazdo w zgięciu ramion tamtej grubej sosny,/ w gnieździe moich ramion mleczny oddech dziecka. Lekko mieszkamy na wydechu świata,/ jeden mrok dodany do drugiego mroku./ Usta przy policzku./ Policzek przy udzie. Lekko mieszkamy na wydechu świata,/ ciepła sierść wilczycy i jej ostre zęby,/ brzytwa mrozu gładzi ciemną skórę rzeki,/ jej mieszkańcy bezszelestnie opadają na dno. Przyszłam tu, żeby oddychać./ Smutek naszych rzeczy na zimowym niebie./ Śnieg szybko topnieje na policzkach dziecka,/ nasze oczy śmieją się do gwiazd, niebo spotyka gładką skórę rzeki,/ oddycham, oddycham więc jestem.