Ehrenberg, Gustaw 2014-10-28 1966 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ehrenberg-dzwieki-minionych-lat-szubienica-zawiszy/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Gustaw Ehrenberg zm. 1895 Gustaw Ehrenberg, Dźwięki minionych lat, Paryż 1848. http://pl.wikisource.org/wiki/D%C5%BAwi%C4%99ki_minionych_lat Wiersz Romantyzm Liryka Szubienica Zawiszy text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3561.jpg ground pattern, rreis@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3561 Poezja DCA.WL-R 3MN Gustaw Ehrenberg Dźwięki minionych lat Szubienica Zawiszy Młodzieniec przed zgonem powiedział z uśmiechem:/ «Konopie na polu bujają széroko.»/ Głos jakiś nieznany wnet odrzekł z pośpiechem:/ «W lesie rosną jodły, wysoko, wysoko!» Tu przyszli Moskale, młodzieńca wieszali./ «Konopie na polu bujają széroko.»/ Wieszali i z niego szyderczo się śmiali:/ «W lesie rosną jodły, wysoko, wysoko!» Ksiądz żaden nie śpiewał, nie dzwonił nikt w dzwony./ «Konopie na polu bujają széroko.»/ I wiatr tylko głucho zagwizdał w te strony:/ «W lesie rosną jodły, wysoko, wysoko!» Młodzieniec nie błagał pokornie, nie klęczał./ «Konopie na polu bujają széroko.»/ Pogodne miał czoło, nie płakał, nie jęczał;/ «W lesie rosną jodły, wysoko, wysoko!» Nikt go nie pożegnał, ni bracia, ni matka./ «Konopie na polu bujają széroko.»/ Uśmiéch jego usta krasił do ostatka./ «W lesie rosną jodły, wysoko, wysoko!» Tu przyszli Moskale, a z nimi półkownik./ «Konopie na polu bujają széroko.»/ I wszyscy krzyczeli: niech ginie buntownik!/ «W lesie rosną jodły, wysoko, wysoko!» I kat mu wnet stryczek zarzucił na szyję:/ «Konopie na polu bujają széroko.»/ Moskale wrzeszczeli: buntownik nie żyje!/ «W lesie rosną jodły, wysoko, wysoko!» Młodzieniec przed zgonem powiedział z uśmiechem:/ «Konopie na polu bujają széroko.»/ Głos jakiś nieznany wnet odrzekł z pośpiechem:/ «W lesie rosną jodły, wysoko, wysoko!»