Ehrenberg, Gustaw 2014-10-28 1966 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ehrenberg-dzwieki-minionych-lat-szlachta-w-roku-1831/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Gustaw Ehrenberg zm. 1895 Gustaw Ehrenberg, Dźwięki minionych lat, Paryż 1848. http://pl.wikisource.org/wiki/D%C5%BAwi%C4%99ki_minionych_lat Wiersz Romantyzm Liryka Szlachta w roku 1831 text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3560.jpg Batik, oh sk@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3560 Poezja DCA.WL-R 3MN Gustaw Ehrenberg Dźwięki minionych lat Szlachta w roku 1831 Gdy naród na pole wystąpił z orężem,/ Panowie na sejmie radzili;/ Gdy lud Polski krzyczał: Umrzem lub zwyciężem! / Panowie o czynszach prawili./ Gdy wiara porwała siekiéry i kosy,/ W siermięgach z województw ruszyła; / Panowie uczone podnosili głosy, / Gadali wymownych słów siła./ Przecież w listopadzie --- o szlachta, panowie!/ Gdy biła godzina wolności, / Nie pańskieto dzieci, nie hrabscy synowie / Przysięgli na braci swych kości:/ Że mieczem wywalczą swobody i prawa/ I stare przywrócą granice; / Ze wbiją na Dnieprze słupy Bolesława, / Rozburzą cesarską stolicę./ Armaty pod Stoczkiem zdobywała wiara/ Rękami czarnemi od pługa, / Panowie w stolicy palili cygara, / Radzili o braciach z za Buga./ Radzili, prawili, i w mądréj swéj głowie/ Ukuli rozejmy, traktaty; / O cześć wam panowie! o cześć wam posłowie!/ O cześć wam hrabiowie, magnaty! Ach waszym był synem ów niecny dyktator,/ Co zdradził i naród i sławę, / I wódz nasz naczelny, pobożny kunktator, / I zdrajca, co sprzedał Warszawę./ Wieśniacy nie znają Wiédeńskich traktatów,/ Nie wierzą w układy z carami, / Lecz biją Moskali, wieszają magnatów,/ I mścić się umieją stryczkami./ Zadrzyjcie szlachcice! już naród się poznał,/ I wyszedł z pod waszéj opieki; / Wam naród wywdzięczy krzywdy, których doznał, / Lud już was przeklął na wieki./ O! kiedy wybije godzina powstania,/ Magnatom lud ucztę zgotuje; / On miecze i stryczki zaprosi do grania, / A szlachta niech sobie tańcuje./ Muzyka zaśpiewa: «Panowie magnaci!/ «Możecie odbywać tu sejmy; / Możecie z szubienic, mądrzy dyplomaci! / Układać uchwały, rozejmy!»/ Magnaterya --- jestto stara nierządnica,/ Od dawna straciła powaby, / Choć różem pokrywa szpetność swego lica, / Nie nęcą już wdzięki téj baby./ A lud jestto wiejska dziewczyna urodna,/ Co wdzięcznie każdemu się śmieje, / Jéj mowa jest szczéra, jéj suknia niemodna, / Rumieniec na twarzy jaśnieje./ To dziéwczę, gdy kogo pozdrowi uprzejmie:/ Miłością napoi i wzruszy; / A kiedy w swe silne uściski obejmie, / Ach, niebo otworzy mu w duszy!/