Ehrenberg, Gustaw 2014-10-28 1966 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ehrenberg-dzwieki-minionych-lat-podroz-na-syberya/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Gustaw Ehrenberg zm. 1895 Gustaw Ehrenberg, Dźwięki minionych lat, Paryż 1848. http://pl.wikisource.org/wiki/D%C5%BAwi%C4%99ki_minionych_lat Wiersz Romantyzm Liryka Podróż na Syberyą text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3554.jpg Broken, TheLizardQueen@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3554 Poezja DCA.WL-R 3MN Gustaw Ehrenberg Dźwięki minionych lat Podróż na Syberyą Siadł zwoszczyk na przodzie, koń dzwonkiem zadzwonił,/ Kibitka leciała, jakby wiatr ją gonił,/ I Moskwy szérokie mijała ulice;/ Kacapy z brodami, rozdziawiwszy gęby,/ ,,To Polak buntowszczyk!" mówili przez zęby/ I na mnie zgłupiałe zwracali źrenice. I ledwie czasami dziewica z uboczy,/ To na mnie nieśmiałe podnosiła oczy,/ To znowu je na dół spuszczała w milczeniu;/ I ledwie czasami żałośnie a dumnie/ Młodzieniec, przechodząc, zwracał wzrok swój ku mnie,/ A wiele słów było w tém jedném spojrzeniu! Jam siedział rozparty w kibitce wspaniale, / Kapelusz na bakier wcisnąłem niedbale, / J lulkę kochankę u swych ust uwiesił; / Rozsiadłem się lepiéj, miejsce’m zajął szérsze,/ I takie zacząłem komponować wiersze:/ (Lecz wprzódym kapelusz jeszcze głębiéj wmiesił). Oj! jeszcze nie biéda, choć zima tak skrzepła;/ Kajdany na nogach? to tylko dla ciepła;/ A straż ta z żołnierzy? to przeciw złodziejom./ Wszak człowiek powinien czoła nawałnicy/ Odważnie nadstawić, i na szubienicy/ Dopiero, pod stryczkiem, plunąć w pysk nadziejom. Oj! jeszcze nie biéda, póki lulkę palę,/ I póki mi jeszcze pozwolą Moskale/ Ugaszać cierpienia w gęstych kłębów tłumie;/ Wszak tylko mil tysiąc, podróż niedaleka!/ Więc jedźmy, więc jedźmy! bo co mnie tam czeka,/ Ach tego mój język powiedzieć nie umie! Oj! jeszcze nie biéda; kraj pełen uroku:/ Tam Włochy są z lodu, tam noc trwa pół roku,/ Tam śliczne dziewice jak klocki dębowe./ Dusze gorejące zawsze niebezpieczne;/ Więc lepsze nam śniegi i mrozy odwieczne,/ I lepsze pałace podziemne, grobowe. Oj! jeszcze nie biéda; krainato śliczna,/ Tam kwitnie szczególniéj sztuka dramatyczna,/ Tam co dzień trajedye, morderstwa i męki;/ Muzyką Sybirską miły brzęk łańcucha,/ I razy batogów przyjemne dla ucha,/ I hurra Kirgizów, i Polaków jęki!/ Jam siedział rozparty w kibitce wspaniale,/ Kapelusz na bakier wcisnąwszy niedbale,/ Jam lulkę kochankę u mych ust uwiesił;/ Rozsiadłem się lepiej, miejsce’m zajął szérsze,/ A kiedy skończyłem komponować wiérsze,/ Jam na łeb kapelusz jeszcze głębiéj wmiesił.