Ehrenberg, Gustaw 2014-10-28 1966 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ehrenberg-dzwieki-minionych-lat-karnawal/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Gustaw Ehrenberg zm. 1895 Gustaw Ehrenberg, Dźwięki minionych lat, Paryż 1848. http://pl.wikisource.org/wiki/D%C5%BAwi%C4%99ki_minionych_lat Wiersz Romantyzm Liryka Karnawał text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3543.jpg Khiva, Uzbekistan, stefan_fotos@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3543 Poezja DCA.WL-R 3MN Gustaw Ehrenberg Dźwięki minionych lat Karnawał Tu kapela gra hucznie, wesoło,/ Tu się jarzą świéc jasnych tysiące,/ Tu młódź raźno okręca się w koło,/ Śpiewa, tańczy i hula wesoło;/ Grono dziewic miłe, czarujące,/ W kwietne wieńce ustraja swe czoło;/ Tu kapela gra hucznie, wesoło,/ Tu się jarzą świéc jasnych tysiące. Grzmi kapela jak trąbka bojowa,/ Świéce błyszczą jak zorza wolności;/ Jednak w sali miłosne brzmią słowa,/ Dziś niewczesna jest piosnka bojowa/ Wszak nam błogo na łonie miłości./ W sali radość szalona, godowa,/ Grzmi kapela jak trąbka bojowa,/ Świéce błyszczą jak zorza wolności. Chociaż bracia dziś może łzy leją,/ Jak nie mamy wesoło się bawić,/ Gdy dziewice tak mile się śmieją,/ Gdy dziewice tak słodko nam pieją?/ Za cóż serce wspomnieniami krwawić?/ Żyjmy tańcem, miłością, nadzieją!/ Chociaż bracia dziś może łzy leją,/ Jak nie mamy wesoło się bawić! Kiedy usta całujem różowe,/ Brat nie jeden całuje głaz zimny;/ Kiedy u nas brzmią piosnki godowe,/ Wypieszczone, miłosne, miodowe,/ Naród śpiewa krwawéj zemsty hymny,/ I miecz ostrzy na tyranów głowę./ Kiedy usta całujem różowe,/ Brat nie jeden całuje głaz zimny! Tańce, śpiewy, niechaj brzmią po sali,/ Macie serca, my mamy sztylety!/ Zapomnijcie, żeście kraj kochali,/ Cóż po kraju, gdy taniec wre w sali?/ Nasze czułe, powabne, kobiéty,/ Niechaj toną w objęciach Moskali;/ Tańce, śpiewy, niechaj brzmią po sali,/ Macie serca, my mamy sztylety!/