Mickiewicz, Adam Do przyjaciół Moskali http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dziady-dziadow-czesci-iii-ustep Sekuła, Aleksandra Pigoń, Stanisław Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dziady-dziadow-czesci-iii-ustep-do-przyjaciol-moskali Adam Mickiewicz, Dziady cz. 1-4, Czytelnik, Warszawa 1974 Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2009-01-12 L polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1204.jpg Hallway, Stairs, Arch - Brian Eno Speaker Flowers Sound Installation at Marlborough House, Dominic's pics@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1204 DCA.WL-R 3MN Adam Mickiewicz Dziadów części III Ustęp Do przyjaciół Moskali Rosjanin, PrzyjaźńTen Ustęp/ Przyjaciołom Moskalom/ poświęca Autor PamięćWy --- czy mnie wspominacie! ja, ilekroć marzę/ O mych przyjaciół śmierciach, wygnaniach, więzieniach,/ I o was myślę: wasze cudzoziemskie twarze/ Mają obywatelstwa prawo w mych marzeniach. Morderstwo, ŚmierćGdzież wy teraz? Szlachetna szyja Rylejewa,/ Którąm jak bratnią ściskał, carskimi wyroki/ Wisi do hańbiącego przywiązana drzewa;/ Klątwa ludom, co swoje mordują proroki. SyberiaTa ręka, którą do mnie Bestużew wyciągnął,/ Wieszcz i żołnierz, ta ręka od pióra i broni/ Oderwana, i car ją do taczki zaprzągnął;/ Dziś w minach ryje, skuta obok polskiej dłoni. Urzędnik, ZbrodniarzInnych może dotknęła sroższa niebios kara;/ Może kto z was urzędem, orderem zhańbiony,/ Duszę wolną na wieki przedał w łaskę cara/ I dziś na progach jego wybija pokłony. Może płatnym językiem tryumf jego sławi/ I cieszy się ze swoich przyjaciół męczeństwa,/ Może w ojczyźnie mojej moją krwią się krwawi/ I przed carem, jak z zasług, chlubi się z przeklęstwa. Poezja, Wiosna, WolnośćJeśli do was, z daleka, od wolnych narodów,/ Aż na północ zalecą te pieśni żałosne/ I odezwą się z góry nad krainą lodów, ---/ Niech wam zwiastują wolność, jak żurawie wiosnę. Podstęp, WążPoznacie mię po głosie; pókim był w okuciach,/ Pełzając milczkiem jak wąż, łudziłem despotę,/ Lecz wam odkryłem tajnie zamknięte w uczuciach/ I dla was miałem zawsze gołębia prostotę. TruciznaTeraz na świat wylewam ten kielich trucizny,/ Żrąca jest i paląca mojej gorycz mowy,/ Gorycz wyssana ze krwi i z łez mej ojczyzny,/ Niech zrze i pali, nie was, lecz wasze okowy. NiewolaKto z was podniesie skargę, dla mnie jego skarga/ Będzie jak psa szczekanie, który tak się wdroży/ Do cierpliwie i długo noszonej obroży,/ Że w końcu gotów kąsać --- rękę, co ją targa.