Biedrzycki, Miłosz *** [Dobry wieczór, nazywam się Mickiewicz...] Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dobry-wieczor-nazywam-sie-mickiewicz Miłosz Biedrzycki, * ("Gwiazdka"), wyd. Fundacja "brulion", Kraków-Warszawa, 1993 Creative Commons Uznanie Autorstwa - Na Tych Samych Warunkach 3.0.PL http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/ xml text text 2009-06-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1979.jpg The old wisdom, SamuelJohn.de@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1979 Poezja 1DTP 3MR DCC Miłosz Biedrzycki *** PoetaDobry wieczór, nazywam się Mickiewicz, jestem/ Białorusinem. pierwszy w Polsce pisałem jak O'Hara/ Mąż, Żonapotem wszystko mi się poprzestawiało, do żony/ zacząłem się zwracać per mebel. Idealista, Przywódca, Pychaprzez chwilę/ myślałem o staniu się jednym/ z tłumem prymitywów zadeptujących Place de la Concorde/ adidasami ,,Podhale". moja pycha zdradziła mnie i wyśmiała./ przez chwilę myślałem o staniu się jednym/ z kosmicznym tonem Wszechświata, duchowym czynem,/ świętością urzeczywistnioną. zostałem mistycznym kapralem/ nawiedzonych paranoików zarywających/ noce nad plastikowymi flaszkami wina za sześć franków/ przed wyjściem do roboty na szóstą na czarno na budowie Literat, Ojczyzna, Poetawłaściwie przestałem pisać, czasami opowiadam klechdy/ o Polsce, wzruszam publiczność, biorę za to pieniądze/ właściwie przestałem pisać. Wizjacoś wisi w powietrzu,/ jakieś oczekiwanie, kiedy przymknę powieki/ widzę przez drgające w upale powietrze czerwoną/ spękaną skorupę ziemi, pokryte kurzem woły/ ciągną wóz o wielkich drewnianych kołach,/ przebiegam chłodne ścieżki Manali z ładunkiem/ haszyszu na plecach, dżip przeciążony bronią z przemytu/ mozolnie wspina się na porośniętą parującą dżunglą górę/ odprowadzany obojętnym spojrzeniem Malgaszów, tych czarno-/ skórych Chińczyków. w nocy budzi mnie bicie bębnów i jazgot tureckich piszczałek/ w ciszy wpatruję się w sufit, jakbym miał dokądś jechać,/ jakbym miał złapać hiva i umrzeć, jakbym dawniej latał cały/ teraz tylko jako sadza.