Czechowicz, Józef Dno http://www.wolnelektury.pl/lektura/dzien-jak-co-dzien Sekuła, Aleksandra Paul, Magdalena Niedziałkowska, Marta Paul, Magdalena Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dzien-jak-co-dzien-dno http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=21850 Józef Czechowicz, Dzień jak codzień, F. Hoesick, Warszawa, 1930 Domena publiczna - Józef Czechowicz zm. 1939 2010 xml text text 2008-12-29 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/230.jpg Venice Italy 2007, glen edelson@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/230 Poezja DCC.WL-D1 3MP Józef Czechowiczdzien jak co dziendnoMorze, Śmierć bohaterskażelazny świat tej łodzi/ dotknięty kometą granatu/ tonął odchodził/ pionowo w słoje wody burej/ chmurą/ na dno na dół wewnątrz biega na przestrzał/ krótkich spięć pożar/ drży rży moc w grubych nitach/ jęczą miażdżone morzem/ blachy pancerne trzeszczą Maszynaakumulatory zalane po wręby/ we mgle ryżej kwasów manometrumanometr --- przyrząd do pomiaru ciśnienia gazów i cieczy. nie odczytać/ i tak wiadomo wciąż głębiej ciemniejsze czerwieńsze lampy/ chrypi cierpki oddech/ motor szalał na 400 amperamper --- jednostka natężenia prądu elektrycznego./ przeciążony zamilkł/ już się poddał sami Ciszau kabli rur marynarze zawiśli bez ruchu/ cisza cwałuje straszliwy przybysz/ w zaduchu/ zalewają skroń ogniste grzywy bratersko piersią przy piersi/ w sieci zerwanych drutów czy w promieniach/ oficerowie pieśń zaczynają pierwsi/ i łódź się w pieśń zamienia i orłami czerwonymi w oczach atmosfera/ ach tak jest umierać ciężka ekstaza cichnie w iskier trzasku/ widać chaos kształtów na dnie rozpostartych/ CzasatlantydaAtlantyda --- mityczna kraina, która miała być miejscem istnienia rozwiniętej cywilizacji zniszczonej przez serię trzęsień ziemi i zatopionej przez wody morskie. jest niżej/ czarnoczerwona jak karty/ a jak port pełna blasków 10 tysięcy lat chłonęła oceanu wino/ koncentryczne budowle szumiały w słonej wodzie/ teraz powieka zapada ostatni raz/ drgnął drut czas/ na nowo od końca w maszynę się nawinął/ będzie nowych cyfr czekiem na głębokości stu metrów konając młodzi/ zrównaliśmy przeszłe i przyszłe wieki