Czechowicz, Józef W boju Kwiatkowska, Katarzyna Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nic-wiecej-w-boju http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=21909 Czechowicz, Józef (1903-1939), Nic więcej, Księgarnia F. Hoesick, Warszawa 1936 Domena publiczna - Józef Czechowicz zm. 1939 2010 xml text text 2010-03-03 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/260.jpg Glowing Bar City Street Night Lights, epSos.de@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/260 Poezja DCC.WL-D1 3MP Józef Czechowicz nic więcej w boju Deszczprzez mokre oka sieci horyzont/ padało są chmury i obłoki szrapneli szrapnel --- pocisk artyleryjski wypełniony kulami, o dużym polu rażenia, używany w XIX i XX w.; nazwa pochodzi od nazwiska wynalazcy, angielskiego generała-majora Henry'ego Shrapnela./ po ulewie dzień świeci ryżo/ burzy podjudza zblakłą zieleń Wojnamłodziku a tobie żal że wsparty o koło jaszczajaszcz --- artyleryjski wóz konny służący do przewożenia amunicji./ chorąży zamknął powieki/ Książkaksiążka o to jest złote widmo zbłąkanym w bitwie u rzeki/ każdy ją strzał zaprzepaszcza Walkamłodziku widzisz bój ale tak jakoś płasko/ strzelają broczą biegną krzyczą/ pocisków ptactwo/ nad okolicą w grzmocie bliskiej baterii opada za liściem liść/ na hełmy na niski okop/ Śmierć, Śpiewkto piosnki nuci po cichu odgania o śmierci myśl/ to ważne gdy spotka się ją oko w oko Wizjanie myśleć jezu nie myśleć/ a dobrze to utonie/ w przypominaniu wizji, które się nie wyśniły pierwsza pod białym portykiemportyk --- zew. część budowli wysunięta ku przodowi albo wgłębiona, otwarta z jednej strony, z rzędem kolumn lub filarów, odsłaniająca główne wejście. pałacu pałac płonie/ dziewczęta w nimbach zarzynają łabędzia srebrem piły/ drugaMuzyka skrzypce świergocą ze strun czterech do słońca/ wysnuwa się jasność w nitkach samogłos je potrąca/ muzyka parzy pod sercem jak kula w trzeciej wizji mocarze stanęli na planetach/ stanęli globy w krzepkie ujęli ręce/ rzucił planetą on zamierzyła się i kobieta/ przez chmurę/ otchłań pociskiem spruła spłosz wizje wypłyń z tej przędzy/ uważaj Ziemia, Ogieńodstrzał przelot granat uderza tuż/ i oddudniło w gruncie i ziemia nagle w górę/ płomienie klaszczą w powietrzu pionowymi deskami z róż i już nic więcej