Czechowicz, Józef Synteza http://www.wolnelektury.pl/lektura/Nic więcej Zając, Hanna Dug, Katarzyna Niedziałkowska, Marta Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nic-wiecej-synteza http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=21909 Józef Czechowicz, Nic więcej, wyd. Księgarnia F. Hoesicka, Warszawa 1936. Domena publiczna - Józef Czechowicz zm. 1939 2010 xml text text 2011-12-16 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3914.jpg strange building again, flikr@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3914 Poezja DCC.WL-D1 3MP Józef Czechowicz nic więcej W wydaniu nic więcej z 1936, które jest podstawą tej edycji, w ostatniej strofie miejsce słowa wonnych zajmowało wonych. Zostało to uznane za literówkę i poprawione po porównaniu z (inną pod względem interpunkcji) wersją syntezy wydrukowaną w pierwszym numerze lubelskiego czasopisma Dźwigary w listopadzie 1934 roku. Uwspółcześniono: pisownię łączną i rozdzielną: niema -> nie ma; codzień -> co dzień; fleksję: ognistemi -> ognistymi; leksykę (w tym ortografię): bronz -> brąz. Inne zmiany: wonych -> wonnych. syntezasynteza --- łączenie różnych elementów w całość; badanie poszczególnych składników w danym, ujmowanym jako całość, zjawisku. złota kobieta stoi w jeziorze po pas/ jest bardzo wielka mało i niewysłowiona/ mówi rzeczy są obce powiędły dźwięki nazw/ a wy nie chcecie wiedzieć dlaczego/ więc puste są ramiona/ jedynego/ nie ma was ejże w zgiełku jak co dzień fruwały pawiki/ grały szyby w inspektach brama gołębniki/ BurzaWiosnagrzmot majowy grzywami ognistymi trząsł/ pod bory chmurne dziwy lał się jeziora brąz/ brąz bo to zachód zachód wiosenny/ wiosenny u wioseł u wioseł zgrzebnyzgrzebny --- prosty, mało atrakcyjny, nieciekawy, bez ozdób./ fal przypływ łuskę rzuca na piach/ rybitwa obłok lotem pieści/ to dobry znak/ znak pieśni Kondycja ludzka, Koniec światazłota kobieta mówi chwytając ptaka w garść/ Ogieńpowstanie płomień ścianą a kiedy będzie marł/ złączy się to co miałkiemiałki --- składający się z drobniutkich ziarenek; bez głębszych wartości. złączy się to co duże/ ja sama wichrem uderzę w gasnący ziemi żużel/ poznajcie wreszcie mali w rakietach wonnych świateł/ prawdziwe jest co głoszę od trzystu tysięcy lat/ między niebem i ziemią jedno jest tylko głowa/ człowieczy kwiat