Czechowicz, Józef Knajpa Kwiatkowska, Katarzyna Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kamien-knajpa http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=21954 Józef Czechowicz, Kamień, Biblioteka Reflektora, Lublin 1927 Domena publiczna - Józef Czechowicz zm. 1939 2010 xml text text 2010-03-03 pol Poezja https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7664.jpg The Waterfall, Edward Henry Potthast, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7664/ DCC.WL-D1 3MP Józef Czechowicz Kamień knajpa ZabawaTłumnie mijały się auta/ centkowane kręgami lamp/ wracano z rauturaut (z ang. rout) --- większe uroczyste przyjęcie wieczorne bez tańców. AlkoholNagie ramiona w bransoletach pochylały się nad brukiem/ równolegle poziomo i w ukos/ z gestów dam/ wynikało że chcą spędzić wieczór w gabinetach/ pić wesoło i długo Błysła zabawa NocNie było gwiazd/ nie wiadomo było czy noc już schodzi/ w czterech jedwabnych ścianach nie ma ulic miast/ nikt nie przechodził Alkohol, ZabawaGłosy w pijaństwie gasły głaskały się coraz dalej/ smukły pan całował ażurowe pantofelki/ jedna para tańczyła/ spadała komenda pij nalej/ z ust panienki w sukience lila/ gulgotały nad kieliszkami butelki Alkohol, PijaństwoNagle zaczęły się przesuwać kąty gabinetu/ żeby nie upaść musieli usiąść/ Światłoczarne nocne okno błądziło ze ściany na ścianę/ kwadraty posadzki goniły za daleką metą/ wydęte banie portier wirowały nad stołów oceanem PotwórUsiedli usnęli/ gabinet jak wagon pomknął ku świtowi/ głowy pijane odrzucili w tył/ żyły im nabrzmiewały krwią i alkoholem/ a z niemocy tych głów z gorączki żył/ realizuje się fantom-Golem Golem (z hebr. bryła, bezkształtna masa) --- w tradycji żyd. istota stworzona z mułu i gliny na kształt człowieka, która jednak nie mogła mówić ani mieć potomstwa. Byłby może zmiażdżył tę gromadę/ Świtale oto/ w liryce dalekiego tanga/ zaczął warczeć codzienny motor/ zmieniło się niebo blade/ w jaskrawy prześwietlisty hangar