Krasicki, Ignacy Czapla, ryby i rak Bajki nowe Goliński, Zbigniew Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Niedziałkowska, Marta Gałecki, Dariusz Fundacja Nowoczesna Polska Oświecenie Epika Bajka Przypowieść Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/czapla-ryby-i-rak-bajki-nowe http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=3044 Ignacy Krasicki, Bajki, oprac. Zbigniew Goliński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków, 1975 Domena publiczna - Ignacy Krasicki zm. 1801 1872 xml text text 2007-11-29 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/878.jpg light, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/878 DCA.WL-O Ignacy Krasicki Bajki nowe Czapla, ryby i rak StarośćCzapla stara, jak to bywa,/ Trochę ślepa, trochę krzywa,/ ZdradaGdy już ryb łowić nie mogła,/ Na taki się koncept wzmogłaNa taki się koncept wzmogła --- zdobyła się na taki pomysł./ Rzekła rybom: «Wy nie wiecie,/ A tu o was idzie przecie»./ Więc wiedzieć chciały,/ Czego się obawiać miały./ «Wczora/ Z wieczora/ Wysłuchałam, jak rybacy/ Rozmawiali: wiele pracy/ Łowić wędką lub więcierzemwięcierz --- inaczej żak; specjalny rodzaj sieci do łowienia ryb rozpiętej na drewnianych obręczach i zakładanej w wodach stojących lub wolno płynących.;/ Spuśćmy staw, wszystkie zabierzem./ Nie będę mieć otuchy,/ Skoro staw będzie suchy»./ Ryby w płacz, a czapla na to:/ «Boleję nad waszą stratą;/ Lecz można złemu zaradzić/ I gdzie indziej was osadzić./ Jest tu drugi staw blisko,/ Tam obierzcie siedlisko./ Chociaż pierwszy wysuszą./ Z drugiego was nie ruszą»./ «Więc nas przenieś» --- rzekły ryby./ PodstępWzdrygała się czapla niby;/ Dała się na koniec użyć,/ Zaczęła służyć./ Brała jedną po drugiej w pysk, niby nieść mając/ I tak pomału zjadając;/ Zachciało się na koniec, skosztować i raki./ Zemsta, KaraJeden z nich widząc, iż go czapla niesie w krzaki,/ Postrzegł zdradę, o zemstę zaraz się pokusił./ Tak dobrze za kark ujął, iż czaplę udusił./ Padła nieżywa:/ Tak zdrajcom bywa.