Cardonnel, Louis le Gaj święcony Napierski, Stefan Kowalska, DorotaLech, Justyna Niedziałkowska, Marta Rawska, Aneta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gaj-swiecony http://www.sbc.org.pl/dlibra/publication?id=26206 Lirycy francuscy, tłum. Stefan Napierski, tom I, wyd. skł. gł. Towarzystwo Wydawnicze J. Mortkowicza, Wraszawa 1936 Domena publiczna - Stefan Napierski zm. 1940 2011 xml text text 2012-05-09 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/203.jpg HAVE A NICE DAY, Neal.@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/203 Poezja DCC 1DDF 3MP Louis le Cardonnel Gaj święcony pisownia joty: melodji > melodii KsiężycNocSiostro, czekajmy, póki nad gaj, który drzemie,/ Miesiąc jesienny czarną naświetlając ziemię,/ Uniesie się powoli, w oparach, dwurogi,/ Gościńce zabieleją wśród rozlanej trwogi./ Niech oglądamy, jako płyną przez zagaje/ Znów elizejskie smugi, które luna kraje.../ O, milczenie! przerwane pod blaskiem, co płowy,/ Owija tumanami domyślne dąbrowy,/ Wodotryskiem, łkającym nagle... Kształtem biały/ Cień przemknie, ślizgający się przez interwały,/ Muzy, sunącej w fałdach, rozwianych podłużnie,/ Harmonijnie w gościńców blakniejącą próżnię./ I w tym boru, co zda się, wpółsenny i siny,/ O, siostro moja, widmem, rozgrzeszonym z winy,/ Duszom naszym wróciwszy wolność, w zmierzchu starej/ Melodii odnajdziemy uśmiechnięte mary.