Jasieński, Bruno Morga http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/but-w-butonierce Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz sylabotoniczny Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/but-w-butonierce-morga http://polona.pl/item/803535/4/ Bruno Jasieński, But w butonierce, wyd. Klub Futurystów "Katarynka", Warszawa, 1921 Domena publiczna - Bruno Jasieński zm. 1938 2009 xml text text 2009-02-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/387.jpg 1922, 416style@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/387 DCC.WL-D1 3MR Bruno Jasieński But w butonierce Morgaw całym wierszu należy sprawdzić strofy z innym wydaniem Przyjechali czarną, zamkniętą karetką./ (Był wieczór... jesienny wieczór.../ Błoto --- spleen --- zapatrzenie...)/ Wynieśli coś ciężkiego, nakrytego płachtą./ Postawili nosze na kamienie./ Robili rzecz zwinnie./ Lampa oświetlała ich jasno, biało./ Było cicho... Deszcz śpiewał w rynnie.../ Konie cłapały kopytami.../ (... Coś się stało... Coś się stało...) Przystanęło kilku ciekawych./ Patrzyli. Pytali./ Dolatywały pojedyncze słowa./ Jakaś rozmowa urywana, krótka,/ Prowadzona ściszonym staccatem.../ ... 25 lat... Prostytutka.../ ... sublimatem... Podnieśli nosze. Weszli do sieni./ (Deszcz padał... krople tłukły o dach...)/ Jeden świecił im z przodu latarnią./ (... Taniec cieni...)/ Ponieśli w dół po lepkich, wyślizganych schodach/ Do ogromnej, sklepionej piwnicy./ Nosze stały rzędem./ Coś czarnego mignęło ... przepadło.../ Może szczur?... Może cień z ulicy?.../ Jeden świecił latarnią./ Przystanął./ Postawili pod ścianą./ Wytarli głośno nosy./ Wyszli./ Klucz zgrzytnął w zamku.../ Jeszcze ciche oddalone głosy.../ Jeszcze kroki cichnące na górę.../ (... Jak myśli... jak myśli...)/ Potem turkot po bruku za bramą.../ I nic.../ Cisza.../ Ciemno... Zostawili SAMĄ, zupełnie SAMĄwersaliki.../ Samą jedną na uboczu. Nosze stały szeregiem nieruchome, nakryte./ Noga przy nodze./ Z kąta błysnęła para zielonkawych oczu.../ Jedna... Druga.../ Wpatrywały się długo, badawczo... Coś szeleściało po mokrej kamiennej podłodze... tutaj jest wykropkowany wers, który najprawdopodbniej oznacza chwilę zawieszenia (skan 0014, str. 19); brak odpowiedniego tagu na uzyskanie takiego efektu Na górze paliły się lampy./ Chodnikiem wlókł się jakiś pijany robotnik,/ Wieczny po oceanach ulic argonauta. Ulicą z świstem syren ścigały się auta. Jerzemu, jeżeli chce dedykacja na końcu wiersza