Jasieński, Bruno Lili nudzi się http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/but-w-butonierce Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz sylabotoniczny Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/but-w-butonierce-lili-nudzi-sie http://polona.pl/item/803535/4/ Bruno Jasieński, But w butonierce, wyd. Klub Futurystów "Katarynka", Warszawa 1921. Domena publiczna - Bruno Jasieński zm. 1938 2009 xml text text 2009-02-23 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/385.jpg makeshift, 416style@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/385 DCC.WL-D1 3MR do sprawdzenia zgodność strof z innym wydaniem Bruno Jasieński But w butonierce Lili nudzi się Na kuszetce, przykrytej skórą jaguara,/ Słomianowłosa Lili/ Z oczami fiołkowo-czarnymi, jak chinka,/ Zwinięta w kłębek czyta Maeterlincka,/ Cedząc przez białe zęby srebrny dym cygara./ U jej nóg, na szerokiej, śniegopłatej kozie,/ Olbrzymi ryżobiały Saint-Bernard/ Napoleon/ W wyczekującej pozie/ Drzemie. Leniwa czyhająca cisza popołudnia... Książka z szelestem upada na ziemię. Lili ziewa, jak kot./ Przeciąga się długo, żmudnie.../ Siada,/ Miniaturowe stopy opierając o psa.../ Jest «interesująco» blada,/ O ustach barwy karminowej szminki./ Może trochę za szczupła w ramionach./ Ma drobne, dziecinne plecy/ I długie, linijne nogi dziewczynki/ Lubieżnie-miękkiej modelacji Ropsa./ Siedzi zapatrzona w okno./ Za oknem deszcz pada./ Drzewa mokną./ Jesień.../ Ludzie chodzą w kaloszach po błocie... Lili jest zimno./ Ściąga z oparcia czarny szal fokowy/ I otula się nim po szyję./ Jest, jak małe dzikie kocię./ Miękkie. Drapieżne. Niczyje. W salonie na zegarze wolno bije druga.../ W klatce nad drzwiami,/ Walcząc ze snem,/ Wielka zielona papuga/ Krzyczy swoje wieczne:/ «Je vous aime!» Napoleon macha ogonem./ Łasi się./ Podaje łapę./ Lili głaszcze go miękko, z odwróconą głową.../ Nagle pies ze skowytem odskoczył dwa łokcie/ I wtulił się w kąt, za kanapę./ Lili śmieje się krótko, nerwowo,/ Oglądając pod światło różowe paznokcie.... Zaciąga się cygarem./ Dymi./ Chłoszcze szpicrutą swoje boskie uda./ Dym sączy się./ Znika./ Wije się, jak szeroka, popielata smuga./ Aż układa się w górze/ Literami:/ NUDA.kapitaliki Cicho./ Zegar cyka./ Krzyczy papuga. Lili zdaje się nagle, że jej pokój ziewa.../ U jej nóg/ W fałdach spływających tkanin/ Szeregiem kart otwartych ziewał Siewierianin./ Pod ścianą z płytkiej, wymoszczonej niszy/ Pianino szczerzyło zęby swych klawiszy./ W wazach ziewały kwiaty senne, jak zatrute.../ Lili wstaje./ Mnie w ręku szpicrutę./ Tremo odbija ją mętnie./ Podchodzi do okna./ Za okna firanką różową/ Pochmurny dzień jesienny nudził się deszczowo.../ Paszczami bram ziewały senne kamienice.../ Milczy. Psa, co się powlókł za nią, potrąciła nogą./ Patrzy długo na ulicę./ Ulica pusta./ Jakby ludzie wymarli./ Nikogo.../ Dzwoni./ W drzwiach staje czarny, glansowany Charli.../ Chwila --- Oczekiwanie --- Za oknem deszcz leje... «Podać mi auto. Pojadę w aleje!»