Bukowiński, Władysław Ad patres Dug, Katarzyna Żak, Agnieszka Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Żak, Agnieszka Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bukowinski-ad-patres Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Władysław Bukowiński zm. 1927 1998 xml text text 2013-01-15 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3887.jpg .Time Machine., .sandhu@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3887 Poezja DCC 1DTP 3MP Władysław Bukowiński Ad patresad patres (łac.) --- do ojców. StarośćŻe w żyłach waszych ostygła krew,/ A w piersiach zabrakło głosu,/ Zagłuszyć chcecie potężny śpiew,/ Co, jak szum młodych, dębowych drzew,/ O życiu świadczy i budzi życie/ Wśród różnych haseł chaosu. KonfliktŻe wam już przygasł strudzony wzrok,/ Wszystko was straszy, przeraża ---/ Pragniecie, byśmy stawiali krok/ Jak ci, co patrzą w mogilny mrok.../ Gniew wami miota, że wznosim oczy/ Aż do idei ołtarza. Śpijcie, gdy snu tak potrzeba wam,/ Wszak drzemać nikt wam nie broni,/ Lecz nie zginajcie nas do swych ram,/ Bo dla nas miejsca nie ma już tam,/ Nie przeszkadzajcie, że was wiek mroczy,/ Naszej za prawdą pogoni. Młodość, MarzeniePozwólcie młodym młodymi być,/ Mieć własne pragnienia, cele,/ Snuć złotych marzeń czarowną nić,/ Walczyć i kochać, pracować, śnić,/ Wierzyć w potęgę wiedzy i czynu,/ Przed którą wszystko się ściele!... Życie jako wędrówkaPozwólcie naprzód, ach, naprzód iść,/ Kruszyć przesądów obroże,/ Wierzyć, że musi świt jasny wznijśćwznijść (daw.) --- wzejść.,/ Zrywać swój własny wawrzynuwawrzyn --- laur; drzewko o aromatycznych liściach, z których w starożytności pleciono wieńce symbolizujące zwycięstwo i chwałę. liść/ I, zanim zwiędnie ten liść wawrzynu,/ W świetlanym bujać przestworze...