<utwor>
  <rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
    <rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/brzeska-wyrzut-sumienia/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Brzeska, Wanda Ewa</dc:creator>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wyrzut sumienia</dc:title>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
    <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Świetlik, Maria</dc:contributor.editor>
    <dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Choromańska, Paulina</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2023-12-06</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2021</dc:date.pd>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Wolne Lektury</dc:publisher>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/brzeska-wyrzut-sumienia/</dc:identifier.url>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Wanda Ewa Brzeska zm. 1950</dc:rights>
    <dc:subject.period xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Współczesność</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">wiersz</dc:subject.genre>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wanda Ewa Brzeska, Garść ziemi, Spółdzielnia Wydawnicza "Wałbrzych", 1947.</dc:source>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.  Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Wolne Lektury z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie.</dc:description>
    <dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7470.jpg</dc:relation.coverImage.url>
    <dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Korytarz z celami al. Szucha 25, autor nieznany, domena publiczna</dc:relation.coverImage.attribution>
    <dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7470/</dc:relation.coverImage.source>
    <category.thema.main>DCC</category.thema.main>
    <category.thema>3MR</category.thema>
    </rdf:Description>
  </rdf:RDF><liryka_l>
<autor_utworu>Wanda Ewa Brzeska</autor_utworu>



<nazwa_utworu>Wyrzut sumienia</nazwa_utworu>



<strofa><begin id="b1696497923058-1189395173"/><motyw id="m1696497923058-1189395173">Wiosna, Wina</motyw>Znowu jest ciepło... Do bzu się uśmiecham,/
Zarosłą ścieżką po badylach depczę,/
Głosów znad Wisły łowię bliskie echa/
I --- wybacz!... szepczę.</strofa>




<strofa>Znowu jest ciepło... Głosu wilgi słucham,/
Mówię rozsądnie --- bo tak przecież trzeba --- /
Gdy ptak mnie cieszy i roślina krucha, /
Powtarzam: Przebacz.<end id="e1696497923058-1189395173"/></strofa>




<strofa><begin id="b1696497967245-995827762"/><motyw id="m1696497967245-995827762">Wina</motyw>Żyję, wędruję po łąkach dalekich,/
Któreś ty przebiegł milion razy chyba ---/
Nim w cieniu drzewa usnę pośród spieki,/
Powtarzam: Wybacz.</strofa>




<strofa><begin id="b1696498038956-2899733899"/><motyw id="m1696498038956-2899733899">Śmierć, Matka</motyw>Jak to zrozumieć, jak się z tym pogodzić:/
Żyję, oddycham,<begin id="b1696498206914-960196510"/><motyw id="m1696498206914-960196510">Dziecko</motyw> staję nad kołyską,/
Patrzę, jak dziecko za mną wzrokiem wodzi --- <end id="e1696498206914-960196510"/>/
Tyś stracił wszystko.<end id="e1696498038956-2899733899"/></strofa>




<strofa><begin id="b1696497996033-2128078213"/><motyw id="m1696497996033-2128078213">Śmierć</motyw>Miło grzać ręce, kiedy chrust rozpalam,/
Miło na wierzbę popatrzeć rozchwianą ---/
<begin id="b1696498226611-187273659"/><motyw id="m1696498226611-187273659">Wojna</motyw>Ty, nim pod mury przywieźli cię z dala,/
Tyś był półmartwy na Pawiaku<ref href="https://www.wikidata.org/wiki/Q116366"></ref><pe><slowo_obce>Pawiak</slowo_obce> --- więzienie, które niegdyś znajdowało się w Warszawie przy ul. Dzielnej 24/26. Zostało wzniesione w latach 1830--1835 między ulicami Dzielną, Więzienną i Pawią (stąd nazwa). W takcie okupacji Pawiak był największym nazistowskim więzieniem politycznym na terytorium okupowanej Polski. Pełnił też rolę aresztu śledczego dla osób przesłuchiwanych przez Gestapo w Alei Szucha. Szacuje się, że ok. 60 tys. osób przetrzymywanych na Pawiaku zostało deportowanych do obozów koncentracyjnych, pracy lub śmierci. Pawiak od listopada 1940 znajdował się na terenie getta warszawskiego. Po stłumieniu żydowskiego powstania, od maja 1943 r., na terenie Pawiaka i w okolicach miały miejsce masowe egzekucje więźniów politycznych oraz osób narodowości żydowskiej. 21 sierpnia 1944 r. Pawiak oraz sąsiadujące z więzieniem budynki zostały przez Niemców wysadzone w powietrze. Dziś w tym miejscu znajduje się Muzeum Więzienia Pawiak.</pe>, rano.<end id="e1696498226611-187273659"/></strofa>




<strofa><begin id="b1696498189003-2261099217"/><motyw id="m1696498189003-2261099217">Dziecko</motyw>Chwytam z uśmiechem ramionka dziecięce,/
Gdy je malutkie pod kołderkę chowa ---<end id="e1696498189003-2261099217"/>/
<begin id="b1696498234510-2238031163"/><motyw id="m1696498234510-2238031163">Wojna</motyw>Tobie wróg plecy, ramiona i ręce/
Garścią kul wystebnował<pe><slowo_obce>stebnować</slowo_obce> --- szyć ściegiem tworzącym po wierzchniej stronie tkaniny nieprzerwaną linię; tu przen. <slowo_obce>wystebnować</slowo_obce>: powyszywać.</pe>.<end id="e1696498234510-2238031163"/><end id="e1696497996033-2128078213"/><end id="e1696497967245-995827762"/></strofa>


</liryka_l></utwor>