Braun, Mieczysław 2014-07-17 2013 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org).Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/braun-przemysly-zaczarowana-karczma/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Mieczysław Braun zm. 1942 Mieczysław Braun, Przemysły, Warszawa 1928. http://pl.wikisource.org/wiki/Przemysły Wiersz Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Zaczarowana karczma text0.3http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3373.jpg jean nouvel, danish radio concert hall, 2002-2009, seier+seier@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3373 Poezja DCC.WL-D1 3MP Mieczysław Braun Przemysły Zaczarowana karczma Pędzi wiater po ściernisku, krzyczy wrona w gnieździe, --- / Spotkali się na rozstaju w czartowskim zajeździe... / Czapy czupryn wiater czochra, strzechy izbom ścina, --- / Wytoczyli cztery beczki czerwonego wina! / Dno w szklenicach czeskich łyska łezką-centką krwistą, / Karmazynem przezroczystym i delją złocistą... / Hulaj dusza bez kontusza! Kto żyw rusza w pląsy! / W gęstych miodach umaczali zawiesiste wąsy. / Inszy tańczy, inszy chrapie, spity snem, jak bela, / Stołki w drzazgi porąbała srebrna karabela. / Zamiatali piórem izbę, spraszali uprzejmie, / Szumiał wiatr pijany w czubach, jak w szlacheckim sejmie... / Aż tu naraz świsnął piorun, jakby trzasnął z bicza, / W karczmie gościom zrzedły miny, pobladły oblicza, / Ani zwid ich we drzwiach straszy, ani ćmi się zmora, --- / --- Czołem! czołem! poznajemy, --- imć pan Wernyhora! / A witajże, mości panie, witaj nam, serdeczny, / Odrzuć topór małolepszy, katowski, dwusieczny, / W ręce twoje, mociumpanie! rdza nam troskę zżarła, / Są słoninki wonne połcie, jest czem zwilżyć gardła. A posmakuj, stary-jary, winka, dobrodzieju, / Pomruczymy o dawności, wspomnimy o Reju... / W Nagłowicach wypiliśwa świat onego czasu, / Byli-pili z nami zacni, pił Jan z Czarnolasu... / Hej! bywało w złotej Polszcze, jak przystoi, drzewiej, / Przepomniane łońskie dzieje, wżdy nikt o nich nie wie! --- / Siła jadła za stołami, pełne fasy na nie: / Grzybki, rybki, ptaszki, panie, --- w śmietanie! w śmietanie! / Z kopereczkiem, z pasternaczkiem, jak się jadać zwykło, / I rydzyki posolone i rosołek z ćwikłą, / Meloneczki, ogóreczki, groszki, ziółka wonne, --- / O rozkoszna krotofilo! przypomnienia płonne!.../ Furda, ciury! Sto fur beczek z osmętnicą swojską! / Król Jegomość trzosem trząśnie na kwarciane wojsko, / Zafurkocą proporczyki Kyrielejson bitwie, / Że libertas non patietur w Koronie i Litwie, / I ad lauream pobiegną chorągwiane hufce, / Fundamentum Niepodległej ustanowią mówce... / Żartem coelum obracabat, kiedy pił Kopernik, / Gryząc magno apetito toruniensem piernik... / W kolczej zbroi tysiąc chłopa na Psiem Polu ubić. / Za porohem krasną dziewkę polubić, hołubić, / Świst i Poświst, wichry morskie, wetchnąć piersią mocną, --- / Nie uroczą nas puszczyki w boru porą nocną!... Nie uroczą, nie urzekną ich ślepe źrenice, / Nie rozdziobią kruki-wrony, te czarne lotnice! / Słucha zasię Wernyhora, pode drzwiami słucha, / A za oknem wicher wyje, jęczy zawierucha, / Skrzypią krokwie, niby strzyga, piszczy świerszcz zażarcie, / Jak duszyczka pokutnica, jak chichoty czarcie. / Cała karczma idzie kołem, kręci się okrętem. / Owionęło tęgo mrozem, zapachniało smętem, / Czarnym koniem wybębniło, pod oknami prysło, / Potoczyły się ciemności nieskończoną wisłą... / Tirli-tirli na skrzypeczkach śmierć zagrała śpiewnie, / Zawierzbiło fujareczką, wrzasło basem gniewnie, --- / I na ustach i na palcach krew pachnie, jak wino, / Zaciążyła chmura czarna czyjąś wielką winą... / Wykrzywiła się ze śmiechu gospodarska gęba, --- / Dzisiaj Polsce trzeba krzepy, siły Wyrwidęba! / Niech wybuchną smolne żagwie, co tlą się ponuro, / Niech Wyrwidąb do roboty skoczy z Waligórą! / Basta, basta! gospodarzu, sakramenckie basta! / Zatętnimy czwórką koni po trakcie do miasta, / Do stodoły, do warsztatu, za mostowe przęsła, --- / Tam, gdzie siła nas rzuciła i krajem zatrzęsła! / Kary konik niecierpliwy rży, trzaska kopytem, --- / Pojedziemy majem-gajem, czerwoniutkim świtem, / Zadzwonimy, dogonimy na rozstajnej drodze, / Jeno świsną bicze z piasku i popuszczą wodze; A przed karczmą będzie popas, w czartoskim zajeździe, --- / Pędzi wiater po ściernisku, krzyczy wrona w gnieździe! --- / Ponad karczmą burza szczeka, wichrom wichry grożą, / Tylko śpiewa skowroneczek pod niebieską zorzą!.../