Braun, Mieczysław 2014-07-17 2013 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/braun-przemysly-wspomnienie-o-zeromskim/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Mieczysław Braun zm. 1942 Mieczysław Braun, Przemysły, Warszawa 1928. http://pl.wikisource.org/wiki/Przemysły Wiersz Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wspomnienie o Żeromskim texthttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3378.jpg waves, \u00aeCarpe Diem@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3378 Poezja 0.3 DCC.WL-D1 3MP Mieczysław Braun Przemysły Wspomnienie o Żeromskim W kawiarni, przy stoliku, w światku literackim, / Gdzie drobna muza pije szklanki czarnej kawy, / Pamiętam, rozmawiano kiedyś o Słowackim/ I powszednie złośliwie poruszano sprawy. Niespodzianie wszedł cichy, wielki i dostojny, / Spojrzał ku nam milczącą, pełną troski twarzą, --- / Ucichliśmy, jak dzieci, które próżno gwarzą, / Gdy kroki ojca spłoszą gwar dziecinnej wojny. Łaskawie usiadł z nami i mówił najprościej, / Chwaląc film «Atlantydę» z przyjaznym uśmiechem. / Miał wtedy w oczach mądrość najgłębszej miłości/ I twardą pracę, która umie walczyć z grzechem. Na czole myśl cierpliwa wyryta jest blizną, / Serca łomot się głuszy rękami obiema. / Ale wiem --- Atlantyda jest marzeń ojczyzną, / Atlantyda jest Polską, której jeszcze niema! Już nie przyjdzie tu więcej ten, który swe ręce/ Jak Tomasz wkładał w rany bolesne i chore, --- / I w rozkoszy piekielnej, jak w piekielnej męce, / Musi światła mieć więcej. --- «Żono, odsuń storę». / Już żałobne chorągwie targa wiatr jesienny, / I głuchy dzwon na trwogę jęczy w całem mieście. / --- Już sami zostaliśmy w czuwaniu bezsennem... / Zabierzcie czarną trumnę i dalej odwieźcie. Wykonać nam testament zostaje ostatni, / Gorące proste słowa, --- milczące najgłośniej, --- / W pocałunku ojcowskim lub uścisku bratnim/ Zwiastujące --- jesienią budzone przedwiośnie. Po tym trudzie straszliwym pot spływa na czoło. / Niech wieczny odpoczynek zdejmie wieczną troskę. / Oddajmy wielką pracą hołd Jego popiołom, / Na serce, które pękło, połóżcie mu Polskę. /