<utwor>
  <rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
    <rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/braun-curik-a-hejm/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Braun, Pola</dc:creator>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Curik a hejm</dc:title>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
    <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Świetlik, Maria</dc:contributor.editor>
    <dc:contributor.editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sekuła, Aleksandra</dc:contributor.editor>
    <dc:contributor.technical_editor xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Choromańska, Paulina</dc:contributor.technical_editor>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2023-04-18</dc:date>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Wolne Lektury</dc:publisher>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Pieśń ujdzie cało… Antologia wierszy o Żydach pod okupacją niemiecką, wstęp i oprac. Michał M. Borwicz, Warszawa - Łódź - Kraków 1947.</dc:source>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/braun-curik-a-hejm</dc:identifier.url>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Pola Braun zm. 1943</dc:rights>
    <dc:subject.period xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Współczesność</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:subject.genre xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wiersz</dc:subject.genre>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Fundację Wolne Lektury.</dc:description>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2014</dc:date.pd>
    <dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7337.jpg</dc:relation.coverImage.url>
    <dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wnetrze izby, Gela Seksztajn-Lichtensztajn (1907-1943), domena publiczna</dc:relation.coverImage.attribution>
    <dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7337/</dc:relation.coverImage.source>
    <category.thema.main>DCC</category.thema.main>
    <category.thema>1DTP</category.thema>
    <category.thema>3MP</category.thema>
    </rdf:Description>
  </rdf:RDF><liryka_l>
<uwaga><akap>źródło: Pieśń ujdzie cało… Antologia wierszy o Żydach pod okupacją niemiecką, wstęp i oprac. Michał M. Borwicz, Warszawa --- Łódź --- Kraków 1947, s. 230--231</akap></uwaga>





<autor_utworu>Pola Braun</autor_utworu>



<nazwa_utworu>Curik a hejm</nazwa_utworu>



<nota><akap>(Słowa i muzyka Pauliny Braunówny)</akap></nota>





<strofa>Nie zna pani żydowskiego<pe><akap><slowo_obce>żydowski</slowo_obce> --- tu w znaczeniu języka jidysz. Jidysz to język Żydów aszkenazyjskich, którym najczęściej posługiwała się przedwojenna społeczność polskich Żydów w codziennym życiu (w przeciwieństwie do języka hebrajskiego, który był językiem tekstów i nauk religijnych). </akap>

<akap>Powstał ok. X wieku w południowych Niemczech na bazie dialektu średnio-wysoko-niemieckiego, ma w sobie liczne elementy innych języków, przede wszystkim hebrajskiego, języków słowiańskich i romańskich. Jidysz jest zapisywany alfabetem hebrajskim lub transliteracją łacińską.</akap>


 

<akap>W XIX w. zaczęła rozwijać się literatura i prasa w tym języku. Jednym z ważniejszych ośrodków była Warszawa. Jednocześnie część społeczności żydowskiej w procesie asymilacji zaczęła posługiwać się zamiast lub obok jidysz językami lokalnymi, np. polskim. Również do języka polskiego weszło wiele słów z jidysz, np. bachor, bajgiel, belfer, ciuch, rejwach, ślamazara.</akap>


  

<akap>W 1978 r. Isaac Bashevis Singer (jid. Jicchok Baszewis Zinger, יצחק באַשעוויס זינגער‎, ur. 1902 w Leoncinie, zm. 1991 w Surfside) otrzymał jako jedyny (jak dotychczas) pisarz tego języka Nagrodę Nobla.</akap>


 

<akap>Przed wybuchem drugiej wojny światowej jidysz używało ponad 10 mln mieszkańców Europy. Stanowili oni, jak się szacuje, 85% ofiar Zagłady. Obecnie jidysz posługuje się ok. 1,5 mln ludzi na świecie, głównie ze społeczności ortodoksyjnych w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Izraelu, Rosji i Ukrainie.</akap>


</pe>,/
Nie wie pani, co to znaczy,/
Gdy ktoś w tym języku żali się./
Pyta pani wciąż ,,dlaczego?"./
Jakże mam to wytłumaczyć?                                               /
Albo mnie zrozumiesz, albo nie./
Czy ja mogę pani wstawić serce swe?/
Takie rzeczy przecież czuje się./
<begin id="b1680889225665-3056013080"/><motyw id="m1680889225665-3056013080">Tęsknota</motyw>Gdy tęsknota raz cię weźmie w karby swe,/
To zrozumiesz łatwo słowa te.<end id="e1680889225665-3056013080"/></strofa>




<strofa><wers_wciety typ="1"><slowo_obce><begin id="b1680889244579-1674318995"/><motyw id="m1680889244579-1674318995">Tęsknota</motyw>A hejm</slowo_obce><pe><slowo_obce>a hejm</slowo_obce> (jid.) --- do domu.</pe> --- znaczy do domu.</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1"><slowo_obce>Curik</slowo_obce><pe><slowo_obce>curik</slowo_obce> (jid.) --- z powrotem.</pe> --- znaczy z powrotem ---</wers_wciety>/
  <wers_wciety typ="1">I płacze ktoś po kryjomu,</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1">A serce wali jak młotem.</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1"><slowo_obce>A hejm</slowo_obce> to jest tęsknota,</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1">To świst lokomotywy,</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1">To znak, że wracasz szczęśliwy,</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1">Że wracasz do domu już.<end id="e1680889244579-1674318995"/></wers_wciety></strofa>




<strofa><begin id="b1680889266986-336844911"/><motyw id="m1680889266986-336844911">Uchodźca</motyw>Nie wie pani, co to znaczy/
Być uchodźcą w obcym mieście<pe><slowo_obce>być uchodźcą w obcym mieście</slowo_obce> --- prawdopodobnie wiersz powstał w getcie warszawskim, czyli wydzielonej i szczelnie zamkniętej części Warszawy, do której przymusowo zesłano osoby pochodzenia żydowskiego z innych części Warszawy, a następnie z terenów Generalnej Guberni i innych okupowanych przez III Rzeszę ziem. 
Warszawskie getto zostało utworzone w październiku 1940. Było największym gettem z czasów drugiej wojny światowej, więziono w nim  ok. 460 tys. osób. Z tej liczby ok. 92 tys. zmarło w ciągu dwóch pierwszych lat z powodu głodu i związanych z nim chorób. W akcji tzw. wielkiej likwidacji getta latem 1942 ponad 254 tys. osób deportowano bydlęcymi wagonami — rzekomo do pracy, a jak się z czasem okazało do obozu zagłady w Treblince, gdzie zostali zamordowani. 
W styczniu 1943 wybuchło pierwsze, mniejsze, powstanie w getcie warszawskim. Drugie rozpoczęto 19 kwietnia, trwało do 16 maja 1943, pochłonęło ok. 13 tys. ofiar. Ponad 50 tys. pozostałych przy życiu deportowano do obozów zagłady w Treblince i na Majdanku. Powstanie w getcie warszawskim było jednym z licznych przykładów zbrojnego oporu stawianego przez Żydówki i Żydów nazistowskim okupantom.</pe>,/
Jak to dobrze warszawianką być./
Jak to pani wytłumaczyć,/
Że ten z Łodzi, Łomży, Brześcia/
Tu w Warszawie nie potrafi żyć?/
Pani tu z Żurawiej przyszła,/
Lecz to tylko kilka ulic jest./
Tamci tu się kręcą jak w obłędnym śnie,/
Licząc dni na kilometry łez.<end id="e1680889266986-336844911"/></strofa>





<strofa><wers_wciety typ="1"><slowo_obce>A hejm</slowo_obce> --- znaczy do domu.</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1"><slowo_obce>Curik</slowo_obce> --- znaczy z powrotem ---</wers_wciety>/
  <wers_wciety typ="1">I chcesz wyżalić się komuś,</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1">Wypłakać swoją tęsknotę.</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1"><slowo_obce>Curik</slowo_obce> to znaczy wrócić,</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1"><slowo_obce>A hejm</slowo_obce> do swego domu,</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1">I już nie trzeba się smucić,</wers_wciety>/
<wers_wciety typ="1">Bo zaczniesz na nowo żyć.</wers_wciety></strofa>


</liryka_l></utwor>