Boy-Żeleński, Tadeusz Jak wygląda niedziela http://www.wolnelektury.pl/lektura/slowka-zbior Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-jak-wyglada-niedziela Tadeusz Boy-Żeleński, Słówka: zbiór wierszy i piosenek, nakł. Księgarnia Polska B. Połonieckiego, Lwów; wyd. E. Wende, Warszawa 1913 Domena publiczna - Tadeusz Boy-Żeleński zm. 1941 2012 xml text text 2011-12-09 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP Tadeusz Boy-Żeleński Słówka (zbiór) Jak wygląda niedziela oglądana przez okulary Jana LemańskiegoLemański, Jan (1866--1933) --- poeta, bajkopisarz i satyryk, jeden z redaktorów ,,Chimery". By uniknąć ambarasu/ Wzięto Rok za miarę czasu. Dzielą go (bardzo wygodnie) / Na miesiące i tygodnie. Tydzień znów z grubsza podzielę/ Na zwykłe dni i Niedzielę. Niedziela, Święto, ŻonaDo pracy są zwykłe dzionki,/ A Niedziela dla małżonki. W ten dzień, by największa ciura / Wyzwolona jest od biura. Każdy ze swoją niewiastą / Rad wybiera się za miasto. Podaj ramię magnifice/ I jazda z nią na ulicę. Oczywista, że i dziatki / Spieszą obok swego tatki. Przodem Maryjka, a za nią / Klementynka, Brzuś i Franio. W ciągu miłej tej podróży/ Człowiek trochę się zakurzy. MążSzkoda nowej sukni w groszki:/ Szukaj, mężusiu, dorożki. Każda, jak to zwykle w święta, / Odpowiada ci: zajęta. Żona ci wypruwa flaki:/ «Bo ty zawsze jesteś taki». Ożywiona tą gawędką/ Droga mija dosyć prędko. SielankaSzczęściem wzbiera miejskie łono, / Gdy trawkę widzi zieloną. Już was tylko przestrzeń krótka / Oddziela od piwogródka. DzieckoAle, kto ma liczną dziatwę,/ Nic mu w życiu nie jest łatwe. Franio się przestraszył gęsi, / A Maryjka woła «ęsi». Brzusiowi pot spływa z czoła / I co gorsza nic nie woła. Wszystko mija, więc szczęśliwie/ Siedzicie wreszcie przy piwie. MuzykaMiło słyszeć jest Trawiatę / W wykonaniu firmy «Pathé». Kiedy człowiek sobie podje, / Dziwnie tkliw jest na melodie. Ogryzając z kurcząt kości / Nucisz «za zdrowie miłości...» Ociężałym nieco krokiem / Wracasz do dom późnym zmrokiem. Teraz wielka pantomina: / Do snu kładzie się rodzina. Najpierw Maryjka, a za nią / Klementynka, Brzuś i Franio. SeksPatrzysz łakomie, jak żona/ Rozdziewa pierś i ramiona. Słońce, wieś, Trawiata, piwo, / Myśli płyną ci leniwo. A finał ekskursji całej: / Nowy bąk za trzy kwartały.