Boy-Żeleński, Tadeusz Głos dziadkowy o restauracji kościoła parafialnego w... Poręcinie http://www.wolnelektury.pl/lektura/piosenki-zielonego-balonika Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-piosenki-zb-glos-dziadkowy-o-restauracji-kosciola-parafialnego Tadeusz Boy-Żeleński, Słówka: zbiór wierszy i piosenek, nakł. Księgarnia Polska B. Połonieckiego, Lwów; wyd. E. Wende, Warszawa 1913 Domena publiczna - Tadeusz Boy-Żeleński zm. 1941 2012 xml text text 2011-11-24 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP Tadeusz Boy-Żeleński Piosenki ,,Zielonego Balonika" Głos dziadkowy o restauracji kościoła parafialnego w... PoręcinieGłos dziadkowy o restauracji kościoła parafialnego w... Poręcinie --- melodia ta sama, co w utworze Opowieść dziadkowa o zaginionej hrabinie z tego samego zbioru Piosenki ,,Zielonego Balonika". Tadeusz Boy-Żeleński pisze: Melodie zamieszczone w tym zbiorku zaczerpnięte są bądź z naszych popularnych, bądź też z paryskich motywów. Niekze se spocznie na kwilę dziadzina, / Toli wędruje jaze z Poręcina, / A razem z dziadkiem beło mnogo luda / Uźreć te cuda --- Chodziły wieści po najdalsze strony, / Że w onem mieńscu straśne farmazony / Ozgościły się w djabelskiej kompanii / W księżej plebanii. Mówiom, że jakiś, Boże odpuść, malarz, / Co na piechotę tam po prośbie zalazł, / Teraz se żyje niby brat ze bratem / Z Księdzem Prałatem! Cała plebania wysługuje mu sie, / Na poświęcanym jada se obrusie,/ Miódmałmazyję znoszą temu lichu / W świentym kielichu. Zakradło się to na probostwo chyłkiem,/ Na mróz świciło na pół gołym tyłkiem,/ Teraz se każe najcieńsze atłasy / Szyć na portasy. Sypia se co noc w jegomości łóżku, / Księżą kucharkę głaska se po brzuszku,/ Sam mu co rano, Święci wiekuiści, / Ksiądz buty czyści! Ale największe to zgorszenie czyni, / Że nie przepuścił i pańskiej świątyni / I kościół, co się cudami rozsławił, / Straśnie splugawił. Kędy janioły wprzód zdobiły ścianę, / Teraz kapłony wiszą podskubane, / A tam gdzie beły świente męczenniczki, / Tłuste jendyczki. W ołtarzu widny Boga Ojca profil: / Brodę ma ryżą niby nasz Teofil;/ Za złego łotra wisi w Męce Boskiej / Konrad RakowskiRakowski, Konrad (1875-1916) --- krakowski krytyk teatralny, sportretowany w 1899 r. przez Stanisława Wyspiańskiego.. Potem z Krakowa zjeżdża konwisyja,/ Napycha brzuchy, aż im się odbija,/ I prawią Księdzu różne dziwne baśnie,/ Pokiel nie zaśnie. W bidnego Księdza konwisyja wpiera, / Że to najnowszy styl Ojca Drobnera,/ Co w Rzymie zdobił (taka jucha chytra) / Świętego Pitra! Lecz już się skończy ta obraza boża,/ Bo dziadek pondzie aż do konsystorza, / I gwałt podniesie taki, że biskupa/ Ozboli głowa... Pisane w r. 1908.