Boy-Żeleński, Tadeusz Zur hebung des Fremdenverkehrs http://www.wolnelektury.pl/lektura/piosenki-zielonego-balonika Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-piosenki-zb-zur-hebung-des-fremdenverkehrs Tadeusz Boy-Żeleński, Słówka: zbiór wierszy i piosenek, nakł. Księgarnia Polska B. Połonieckiego, Lwów; wyd. E. Wende, Warszawa 1913 Domena publiczna - Tadeusz Boy-Żeleński zm. 1941 2012 xml text text 2011-11-24 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP Tadeusz Boy-Żeleński Piosenki ,,Zielonego Balonika" Zur hebung des FremdenverkehrsZur hebung des Fremdenverkehrs (niem.) --- z badań nad turystyką.Zur hebung des Fremdenverkehrs --- pod tytułem w wydaniu źródłowym podano melodię w zapisie nutowym. Tadeusz Boy-Żeleński pisze: Melodie zamieszczone w tym zbiorku zaczerpnięte są bądź z naszych popularnych, bądź też z paryskich motywów. (Pieśń poświęcona krajowemu Tow. Turystycznemu) Pewien gość przejezdny, tęskniąc za niewiastą,/ Wyszedł szukać przygód w Krakowie na miasto,/ Gościu, gościu miły, gościu, gościu nasz,/ Zdaje mi się, że ty coś źle w głowie masz. StrójNakłada cylinder i cudne lakierki,/ W grubym pularesie szeleszczą papierki,/ Stanął przed zwierciadłem, by poprawić strój:/ Drżyjcie, Krakowianki, wychodzi na bój! Elastycznym krokiem obchodzi plantacjeplantacje --- tak nazywano krakowskie Planty, park miejski otaczający stare miasto.,/ Patrzy, komu by tu postawić kolację:/ Wyszło wprawdzie z krzaków panienek ze sto,/ Lecz zdawały mu się nie dość comme il fautcomme il faut (fr.) --- jak należy; właściwy; na odpowiednim poziomie.. Nieco już nerwowy przebiega ulice,/ Coś, gdzieś, kiedyś słyszał o cygar fabryce/ Zatem w tamtę stronę szybko zwraca chód,/ Patrzy: dobra nasza, jest towaru w bród. Zajął pod latarnią dogodną pozycję,/ Zwraca do dziewczęcia grzeczną propozycję,/ Lecz nim jeszcze zdążył w rozmowę się wdać,/ Tak ci go «zwołała», że psia jego mać!... Żyd, FlirtObyczajeZwabił do cukierni wreszcie dwie kobietki,/ Pannę Salczę z RyfcząPannę Salczę z Ryfczą --- zapis naśladuje żydowską wymowę zdrobnień imion Sara i Ryfka, popr.: pannę Salcię z Ryfcią., polskie midinetkimidinetka (z fr.) --- młoda sprzedawczyni w domu mody; także: dziewczyna frywolna, skora do przygód towarzyskich.;/ Zjadły czekoladę, po sześć ciastek tyż,/ Cóż, kiedy tapen ja, aber sztyken nysz! Ulice już puste, więc z resztką nadziei,/ Pospiesza co żywo na dworzec kolei./ Może tam przynajmniej będzie jakiś ruch:/ Cholera, nie miasto, powiada nasz zuch; Podsuwa się chyłkiem do jakiejś kobity,/ ReligiaWtem go łapie za kark dama świętej Zyty,/ Rozjuszonym głosem krzyczy prosto w twarz:/ Katolickich dziewcząt tknąć się ani waż! Dobryś, mówi sobie, diabli wzięli randkę,/ Gdzież ja o tej porze znajdę protestantkę?/ Lecz umykać trzeba, to niezbity fakt,/ Pójdę do teatru na ostatni akt. Flirt, Teatr, Kobieta, HonorGość nasz, który zwiedzał cudzoziemskie kraje,/ Widywał w teatrach lekkie obyczaje,/ Zatem zakupiwszy cukrów cały stos,/ Śmiało za kulisy idzie wściubić nos. Rozpoczyna z lekka wstępną galanterią,/ Dama robi na to minę bardzo serio,/ Płomień oburzenia bije jej do lic:/ U nas, proszę pana, małżeństwo lub nic! Wypadł gość z teatru, trzęsąc się jak w febrze,/ Pędzi do hotelu, o rachunek żebrze;/ Aż do Oderbergu łamała go złość:/ Tak z Krakowa zniknął jeden dobry gość!! Pisane w r. 1907.