Boy-Żeleński, Tadeusz Zielony Balonik - Muzeum Narodowemu http://www.wolnelektury.pl/lektura/piosenki-zielonego-balonika Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-piosenki-zb-zielony-balonik-muzeum-narodowemu Tadeusz Boy-Żeleński, Słówka: zbiór wierszy i piosenek, nakł. Księgarnia Polska B. Połonieckiego, Lwów; wyd. E. Wende, Warszawa 1913 Domena publiczna - Tadeusz Boy-Żeleński zm. 1941 2012 xml text text 2011-11-24 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP Tadeusz Boy-Żeleński Piosenki ,,Zielonego Balonika" Zielony Balonik --- Muzeum Narodowemu hołd jubileuszowy, połączony z ukonstytuowaniem sal Jana Michalika jako XXII-ej filii tegoż Muzeum Nuta: La MattchicheLa Mattchiche --- popularna melodia rozrywkowa, której twórcą był fr. kompozytor Charles Bozel-Clerc (1879--1959). Dość było w Polsce gratów/ Od antenatów,/ Lecz się walały w kątku/ Tak bez porządku ---/ Ażeśmy zbrzydli Bogu/ Bez katalogu,/ Więc zesłał nową erę,/ Dał nam Koperę. Dyrektor nie dla formy/ Wszczyna reformy,/ Sprężysty chociaż słodki/ Zmienia gablotki,/ Heblują się deszczułki/ Na nowe półki,/ W wielki dzwon bije On/ Sztuce polskiej wznosi tron. Najwięcej pożarł cyfer / Sam kaloryfer,/ Pozycja też nie cienka/ Schludna łazienka;/ Jest wszystko od A do Zet: / Angielski klozet;/ Są także, z ludzkiej łaski, / Jakieś obrazki. Z demonstracjami i projekcjami świetlnymi. Są skarby w tej kolekcji/ Na wszystkie gusta:/ Jest urna aż z elekcji/ Króla Augusta;/ Choć inni znawcy sądzą/ (Może i błądzą),/ Że ją miał Leszek biały,/ Kiedy był mały. Są różne fotografie/ I etnografie,/ Kamienie, co przetrwały/ Z lat dawnej chwały;/ Są bijące zegary,/ Cenne puchary,/ Co kto ma, niechaj da,/ Niech skarbnica rośnie ta. Śpiewajmy więc Te Deum:/ Mamy Muzeum,/ Co już ćwierć wieku całe/ Porasta w chwałę;/ Dziś doszło do zenitu/ Swojego bytu:/ Dalej więc, wznieśmy krzyk/ Na zdrowie mu --- A... a psik! Słowiański świat/ Dziś krzyczy mu: wiwat!/ Niech nam sto lat/ Do grata zbiera grat! UcztaWięc schodzą bratnie nacje/ Się na kolację:/ Jedzą pieczeń cielęcą,/ Dzień wielki święcą;/ Muzyka rżnie od ucha/ Z Wesołej wdówki,/ Radcy pchają do brzucha/ I kropią mówki. Potem wydaje festyn/ Czynciel Celestyn/ Na wiekopomnym dachu/ Swojego gmachu,/ A w końcu Jan Michalik/ Wyprawia balik:/ Swoich sal wręcza klucz,/ Łzy mu słodkie ciekną z ócz. --- Ten pokój pan opustosz: / Tu będzie kustosz;/ Tam w sieni będzie stało/ Dwóch woźnych z pałą;/ Trochę się to zagraci,/ Czechów sie sprosi,/ Potem Szukiewicz Maciej/ Odczyt wygłosi. Więc wznieśmy krzyk:/ Niech żyje Michalik!/ Handelek znikł,/ A filia wstaje w mig... Po filii filia rośnie/ Jak długi Kraków;/ Witają je radośnie/ Serca Polaków:/ Aż ta stolica cała/ Wreszcie się stała/ Z rozkwitem nowej ery/ Filią Kopery. Przechodniów już nie straszy/ Policjant groźny,/ Stolicy strzeże naszej/ Uprzejmy woźny:/ Prezydent abdykuje,/ Rządy sprawuje/ Przebrany Pagaczewski/ W mundur niebieski. I --- Boże daj,/ Przemieni cały kraj/ W antyków raj./ Jemu w to tylko graj! Więc pierś okrzykiem wzbiera:/ Wiwat Kopera!/ Niech długo nam gromadzi,/ Spisuje, ładzi,/ Skupuje, segreguje,/ Kataloguje,/ A gdy kto, za lat sto,/ Znów odwiedzi cudo to: Z demonstracjami i projekcjami świetlnymi!! Sensacyjnie!! Artysta, Pieniądz, PamięćDyrektor z twarzą słodką/ Prowadzi gości,/ Gdzie wiszą za gablotką/ Malarzy kości;/ Ostatnie to zabytki/ Tej rasy brzydkiej./ Z głodu zdechł --- trudno, ech! / Taki widać miał już pech! Śpiewajmy więc Te Deum:/ Mamy Muzeum!/ Niech znów przez wieki całe/ Porasta w chwałę;/ Obrazów zakupami/ Niech się nie splami,/ A dojdzie do zenitu/ Swego rozkwitu! I cały świat/ Wykrzyknie mu: wiwat!/ Niech setki lat/ Do grata zbiera grat! Pisane w r. 1909.