Boy-Żeleński, Tadeusz Pieśń o stu koronach http://www.wolnelektury.pl/lektura/piosenki-zielonego-balonika Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-piosenki-zb-piesn-o-stu-koronach Tadeusz Boy-Żeleński, Słówka: zbiór wierszy i piosenek, nakł. Księgarnia Polska B. Połonieckiego, Lwów; wyd. E. Wende, Warszawa 1913 Domena publiczna - Tadeusz Boy-Żeleński zm. 1941 2012 xml text text 2011-11-24 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP Tadeusz Boy-Żeleński Piosenki ,,Zielonego Balonika" Pieśń o stu koronachPieśń o stu koronach --- pod tytułem w wydaniu źródłowym podano melodię w zapisie nutowym. Tadeusz Boy-Żeleński pisze: Melodie zamieszczone w tym zbiorku zaczerpnięte są bądź z naszych popularnych, bądź też z paryskich motywów. Któż za młodości płochych lat/ Nie lubił grywać w bakarata?/ Gdy ostatniego wezmą blata,/ Ponuro się przedstawia świat./ Właśnie pociągnąć passę masz,/ A tu pytają: gdzie pieniądze?/ Tak smutnie po ulicach błądzę,/ Gdy wtem znajomą widzę twarz! / Przyjacielu, powiadam mu,/ Potrzebuję gwałtem koron stu,/ Jak tylko trochę odegram się,/ Z wdzięcznością oddam je. Cynicznie tylko rozśmiał się,/ Popatrzył na mnie jak na bzika,/ W bocznej ulicy szybko znika / I gdzież ja teraz pójdę, gdzie? / Żyd, HandelZa chwilę szabes, pierwszy zmrok, / Drobnych w kieszeni ani troszkę:/ Mniejsza z tym, wołam na dorożkę,/ Na Kaźmierz każę pędzić w skok. / Panie Gajer, mówię bez tchu,/ Potrzebuję gwałtem koron stu,/ Jak tylko trochę odegram się,/ Z procentem oddam je. Popatrzył na mnie bestia Żyd:/ Jakie sto? niechże pan ochłodnie;/ Jak pan ma sprzedać stare spodnie,/ Bierz pan trzy reńskie i sy git./ Przeklęte bydlę, jeszcze drwi!/ Kochanka, Mąż, ŻonaRozpaczą na wpół obłąkany/ Pędzę do mojej ukochanej,/ Z bijącym sercem wchodzę w drzwi. / PieniądzUkochana, przybiegłem tu,/ Potrzebuję gwałtem koron stu,/ Jak tylko trochę odegram się,/ Z wdzięcznością oddam je. Najdroższy, w tobie szczęście me, ---/ Powiada słodka ta istota --- / Chciałabym mieć kopalnię złota,/ Każde życzenie spełnić twe, / Lecz koron sto... w tak krótki czas... / Próżno się biedna myśl wytęża.../ Ach, wiem już, wiem, poproszę męża, / Właśnie pieniądze ma jak raz! / Drogi mężu, powiada mu,/ Potrzebuję zaraz koron stu,/ Przyszedł rachunek za suknie dwie,/ Więc coś a conto dać chcę. Takie głosy słyszę przez drzwi,/ Naraz zmieszany mąż wypada --- / Obie ręce szeroko rozkłada/ I na szyję rzuca się mi. / Powiada tak, ściskając mnie:/ Przyjacielu, wiesz, jak cię lubię --- / Zgrałem się wczoraj do nitki w klubie,/ A żonie boję przyznać się;/ Wybaw mnie z sytuacji tej/ I koron sto pożyczyć chciej,/ Jak tylko trochę odegram się,/ Z wdzięcznością oddam je. Patrzę na niego błędny wpół... / To jakiś istny dom wariatów? / I potykając się wśród gratów, / Szybko po schodach zbiegam w dół. / Och, rozpacz mnie ogarnia już --- / Noc już zapada, czas ucieka: / Niezapłacony fiakierfiakier (daw.) --- dorożkarz. czeka, / O szóstkę wypadł z pyskiem stróż!/ Przyjacielu, powiadam mu,/ Idę właśnie szukać koron stu,/ Jak tylko znajdę pieniądze te,/ Dam ci szóstki aż dwie. Fiakrowi robiąc pański gest, / W krąg objechałem całe miasto;/ Dawałem procent dwieście za sto, / Wszędzie mi mówią: zastaw jest? / Moi państwo, przyszedłem tu,/ Potrzebuję na fiakra koron dwu,/ Jak tylko trochę odegram się,/ Z wdzięcznością oddam je!