Boy-Żeleński, Tadeusz Kilka słów w obronie świętości małżeństwa http://www.wolnelektury.pl/lektura/piosenki-zielonego-balonika Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-piosenki-zb-kilka-slow-w-obronie-swietosci-malzenstwa Tadeusz Boy-Żeleński, Słówka: zbiór wierszy i piosenek, nakł. Księgarnia Polska B. Połonieckiego, Lwów; wyd. E. Wende, Warszawa 1913 Domena publiczna - Tadeusz Boy-Żeleński zm. 1941 2012 xml text text 2011-11-24 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP Tadeusz Boy-Żeleński Piosenki ,,Zielonego Balonika" Kilka słów w obronie świętości małżeństwaKilka słów w obronie świętości małżeństwa --- melodia ta sama, co w utworze Pochwała ojcostwa z tego samego zbioru Piosenki ,,Zielonego Balonika". Tadeusz Boy-Żeleński pisze: Melodie zamieszczone w tym zbiorku zaczerpnięte są bądź z naszych popularnych, bądź też z paryskich motywów. MałżeństwoDziwny jakiś w pojęciach/ szerzy się zamęt,/ Czy małżeństwo to kpiny,/ czy też sakrament?/ Jakaś zaraza padła/ Na wszystkie nasze stadła,/ Zamiast siedzieć spokojnie,/ Wszystko dziś w wojnie. Dawniej, kto się raz złączył/ w bożym przybytku,/ Wiedział, że ma do śmierci/ trwać w swym korytku,/ Rozumiał, że ten związek/ To twardy obowiązek,/ MałżeństwoDwie dusze w jednym ciele,/ Flaki w niedzielę. Co Bóg komu przeznaczył,/ brano w pokorze,/ Nikt nie robił grymasów,/ że tak nie może./ Cel przyświecał im wzniosły,/ Dziatki ku górze rosły,/ No i tak się tam żyło,/ Jakoś to było. SzczęścieJakież dziś społeczeństwa/ przyszłość ma szanse,/ Skoro ludzie z małżeństwa/ czynią romanse?/ Dziś czy prosty, czy krzywy,/ Każdy chce być... szczęśliwy!/ A to czysta wariacja/ Ta demokracja! Mąż, SeksWszędzie dziś do narzekań/ widać tendencję,/ Wszędzie skargi na mężów/ imp... ertynencję,/ Trudno, mój miły Boże!/ Każdy robi co może:/ Wszakże nie jest nikt z panów/ Pułkiem ułanów... ŻonaÓwdzie znów mąż stroskany/ krzyczy: o rety!/ Jak to, ja mam żyć z gęsią/ zamiast kobiety?/ Są i takie wypadki,/ Fakt znów nie jest tak rzadki,/ Spojrzyj pan po tej rzeszy,/ To cię pocieszy. Dziewictwo, AscetaTam znów młode dziewczątko/ wprost od ołtarzy/ Staje w progu sypialni/ z powagą w twarzy,/ Zapowiada ci ostro,/ Że chce być tylko siostrą.../ (Moja miła pieszczotko,/ Bądźże choć ciotką!) RozstanieWszystko dziś rozwodami/ sobie urąga/ Separacją od stołu,/ no i szezlonga:/ Łączą się parki lube/ Z sobą niby na próbę,/ Nim nie znajdzie się czego/ Przyzwoitszego... Ślub, UrzędnikGdy więc takie dziś macie/ kapryśne gusty,/ Nie mieszajcież kościoła/ do tej rozpusty,/ Kto ma interes pilny,/ Niech bierze ślub cywilny,/ Skojarzy młodą parę/ Prezydent SareSare, Józef (1850--1926) --- wiceprezydent Krakowa w latach 1905--1926, z zawodu architekt, działacz Zjednoczenia Polaków Wyznania Mojżeszowego.. Pisane w r. 1909.