Boy-Żeleński, Tadeusz Opowieść dziadkowa o zaginionej hrabinie http://www.wolnelektury.pl/lektura/piosenki-zielonego-balonika Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-piosenki-zb-opowiesc-dziadkowa-o-zaginionej-hrabinie Tadeusz Boy-Żeleński, Słówka: zbiór wierszy i piosenek, nakł. Księgarnia Polska B. Połonieckiego, Lwów; wyd. E. Wende, Warszawa 1913 Domena publiczna - Tadeusz Boy-Żeleński zm. 1941 2012 xml text text 2011-11-24 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP Tadeusz Boy-Żeleński Piosenki ,,Zielonego Balonika" Opowieść dziadkowa o zaginionej hrabinieOpowieść dziadkowa o zaginionej hrabinie --- pod tytułem w wydaniu źródłowym podano melodię w zapisie nutowym. Tadeusz Boy-Żeleński pisze: Melodie zamieszczone w tym zbiorku zaczerpnięte są bądź z naszych popularnych, bądź też z paryskich motywów. Straśna okropność w Warszawie się stała,/ Jak opisuje nasza prasa cała,/ Zjadły hrabinę jakieś ludożerce,/ Srogie morderce. Coś upatrzyły sobie te bandyty/ Do nieszczęśliwej bezbronnej kobity,/ Nic jej nie pomógł bilet pirszej klasy:/ Okropne czasy! Wlazła ci za nią jedna z drugą świnia,/ Jak zacznie kurzyć paskudne Wirdżinia,/ Za małą chwilę wszytko w kupie spało,/ Tak ci śmierdziało! Dalejże zbóje do onej niebogi,/ Bidną hrabinę wywlekli za nogi,/ Nos jej skrwawili, podbili jej oka,/ Płynie posoka. Wnet ułatwiwszy sprawę bez hałasu,/ Tak po kamieniach wlekły ją do lasu,/ Ledwie że czasem który okiem łypie,/ Czy jeszcze zipie... Przemoc, Seks, PolitykaPotem te zbóje znalazły się brzyćko,/ Ściągnęły ci z niej do koszuli syćko,/ I nie baczęcy na płacze i jęki,/ Wzięni na męki. Takie historie pisały gazety --- / Myślałek sobie: szkoda ci kobiety;/ Naraz się wielga oschodzi nowina,/ Że jest hrabina! Wszystko się pyta, jak beło w tym lesie?/ Beło --- nie beło, nikt dziś nie dowie się;/ Bo swojej krzywdy ta kobita święta/ Nic nie pamięta. Diabeł nie dońdzie, jak ta sprawa ma się;/ Może i prawda, co pisało w ,,Czasie",/ Że to pewnikiem beł socjalistyczny/ Gwałt polityczny... Pisane w r. 1907.