Boy-Żeleński, Tadeusz Bajeczki Józia Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, a korektę ze źródłem Wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/boy-bajeczki-jozia/ https://pl.wikisource.org/wiki/Igraszki_kabaretowe/Bajeczki_J%C3%B3zia Tadeusz Boy-Żeleński, Igraszki kabaretowe, Kraków 1908. Domena publiczna - Tadeusz Boy-Żeleński zm. 1941 2012 xml text text 2014-08-12 pol 0.3Poezja https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7702.jpg Spencerian steel pens (1870–1900) chromolithograph., nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7702/ DCC 3MP Cztery satyryczne wierszyki Tadeusza Boya-Żeleńskiego (1874--1941), opublikowane w większym zbiorze ,,Igraszki kabaretowe" w roku 1908. W tych krótkich utworach Boy-Żeleński bohaterami uczynił postacie dziecięce, aby w dowcipny sposób przekazać w sobie właściwy, zgrabny sposób błyskotliwe myśli skierowane do dorosłego odbiorcy. Zastosowana forma wierszyka dla dzieci za każdym razem wzmacnia przekorny przekaz, jaki jest w stanie odebrać czytelnik wyrafinowany i równie dowcipny. Poeta daje się tu poznać jako prawdziwy kabareciarz, którego znamy z ,,Zielonego Balonika". Tadeusz Boy-Żeleński Bajczeki JóziaBajeczki Józia --- cykl opublikowany w zbiorze pt.: Igraszki kabaretowe wydanym w Krakowie w 1908 roku. DziadzioDziadzio --- wiersz jest dostępny również w zbiorze Słówka w bibliotece Wolne Lektury. Red. WL. Starość, Choroba, Pozory, ŚwiętoszekRaz maleńka Fryderyka/ Miała dziadzię tabetykatabetyk (przest., z fr.) --- osoba cierpiąca na uwiąd rdzenia kręgowego, charakterystyczny objaw późnego stadium jednej z chorób wenerycznych../ A że stąpał dość niezdarnie,/ Dziecię pusty śmiech ogarnie./ «Przestań --- rzecze jej na to staruszek łagodnie --- / I ja biegałem niegdyś żwawo i swobodnie,/ A że mi dziś chodzenie idzie jak po grudzie, / To dlatego, żem w pracy żył ciężkiej i trudzie.»/ Dobre dziecię, zawstydzone,/ Poszło płakać aż na stronę;/ Odtąd zawsze w czci głębokiej/ Podpierało starca kroki. Pamiętajcie, drogie dziatki,/ Nie żartować z ojca, matki,/ Bo paraliż postępowyparaliż postępowy --- ostatnie stadium jednej z chorób wenerycznych./ Najzacniejsze trafia głowy. Dwa Kotki (Z Jachowicza) Były dwa kotki:/ Jeden ładny, lecz z szafy wyjadał łakotki; / Drugi brzydki, bury, / Ale łowił szczury. / Którego wolicie, powiedzcież mi dzieci? / «Burego, burego!» / «Ładnego, ładnego!» / Nie mogły zgodzić się dzieci. / No, a ty Celinko? / Rozsądna Cesia z poważną minką / Tak rzecze, pomyślawszy przez chwilę maleńką:/ «Oba są potrzebne, nieprawdaż mateńko?» / Tak odpowie Cesia mała, / A Mama ją uściskała / Mówiąc: Spokojnam, Cesiu, o twoje zamęście, / Sama będziesz szczęśliwa i drugim dasz szczęście./ Deszczyk (Z Jachowicza) «Mamo, rzekł Jaś, deszczyk rosi, / Poplami kapelusz Zosi, / Jakże niepotrzebnie pada! » / Tu matka dziecku wykłada: / --- Za to po deszczu, me dziecię, / Drzewko bujniej puszcza kwiecie, / Co gdy przyjdzie czas jesieni / W soczysty owoc się zmieni. / Owoc zaś, kiedy dojrzeje, / Mama araczkiem zaleje, / Doda cytrynki i wina, / Parę kropel maraskina, / Troszkę wody (nie za wiele) / I sprawi dzieciom wesele. / Każde ze słomką zasiędzie, / Dopieroż to radość będzie! / Tak to deszczyk wszystko krzepi: / Kwiatek, drzewko rośnie lepiej, / Bo Bóg wszystkiem mądrze włada. / «O, kiedy tak, to niech pada!»/ Dolek Pytała Femcia Dolka na co rozum zda się, / Dolek milczał; gdy coraz bardziej naprzykrza się, / Tak powie: Na to chyba tylko moje dziecię, / Aby nie być zmuszonym szukać go w kobiecie./