Spis treści

    1. Historia: 1 2
    2. Melancholia: 1
    3. Niewola: 1
    4. Noc: 1
    5. Ofiara: 1
    6. Poświęcenie: 1
    7. Walka: 1
    8. Zwycięstwo: 1
    9. Żołnierz: 1

    Tadeusz BorowskiGdziekolwiek ziemia…Pieśń

    1
    Niewola, Zwycięstwo, Historia, NocNad nami noc. W obliczu gwiazd —
    ogłuchłych od bitewnych krzyków
    jakiż zwycięzców przyszły czas
    i nas odpomni[1], niewolników?
    5
    Pustynię, step i morza twarz
    mijamy, depcząc, grzmi karabin,
    zwycięzców krzyk, helotów marsz
    i głodny tłum cyrkowych zabaw.
    Wołanie, śpiew, pariasów[2] wiara,
    10
    łopoce wiatrem wrogi znak,
    krojony talar, łokieć, miara
    i chodzą ciągle szale wag.
    Ofiara, Poświęcenie, WalkaNiepróżno stopa depcze kamień,
    niepróżno tarcz dźwigamy, broń,
    15
    wznosimy czoło, prężne ramię
    i ukrwawiamy w boju dłoń.
    Niepróżno z piersi ciecze krew,
    pobladłe usta, skrzepłe twarze,
    wołanie znów, pariasów śpiew
    20
    i kupiec towar będzie ważył.
    Nad nami noc. Goreją gwiazdy,
    dławiący, trupi nieba fiolet.
    Melancholia, Żołnierz, HistoriaZostanie po nas złom żelazny
    i głuchy, drwiący śmiech pokoleń.

    Przypisy

    [1]

    odpomnieć (daw.) — przywrócić pamięci. [przypis edytorski]

    [2]

    parias — członek najniższej grupy społecznej (dalitów) w tradycji kulturowej Indii, poza systemem kastowym i pozbawiony praw; tu przen.: człowiek zepchnięty na margines, podległy. [przypis edytorski]