Bogusławska, Teresa 17.X. Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/boguslawska-17x-staneli-juz-szeregiem/ Teresa Bogusławska, Wołanie z nocy, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1979. Domena publiczna - Teresa Bogusławska zm. 1945 2016 xml text text 2018-07-24 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5947.jpg dogwood52week24, Greg Clarke@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5947 Poezja mpw DCC.WL-D1 3MP 1DTP Teresa Bogusławska 17.X. Stanęli już szeregiem. Jeszcze czas. Za chwilę. / Głowa pęka od myśli natłoczonych huku... / Jakże drogie są płyty warszawskiego bruku / I jakie o tej porze dziwnie lśniące w pyle.../ Po kamiennych kwadratach cień wieczoru kroczy.../ Kontur płyt pamięć chłonie bezwolnie, uparcie... / Ot, tak by dobrze było stać tutaj na warcie / W wygodnej rogatywce zsuniętej na oczy.../ Lęk... Lęk zdradziecki, upiorny, nikczemny, / Wewnętrzną a żelazną przytłaczany wolą,/ Nagle wypełza zewsząd nieujęty, ciemny... Jakże drżą nogi, jak ciążą i bolą.../ Już czas.../ Jak dobrze by zobaczyć tej chwili ostatniej / Jakiś znak siły własnej i pamięci bratniej, / Choćby maleńki skrawek purpurowo-biały.../ Już czas.../ Stłum, o miasto, codzienną swą wrzawę,/ Stań zamarłe w tę chwilę jedyną.../ Wszak za Ciebie, za Ciebie to giną.../ Oni giną za Ciebie, Warszawo.../ Czyż już.../ .........................................../ Miota się oficerek, komendant eskorty. / Zapieniony wściekłością, w chodnik wali nogą:/ ,,Ulica obstawiona? Nie puszczać nikogo!/ Stać tu równo! Warować! Warszawskie wy czorty!"/ Już czas.../ .........................................../ Nie myśleć.../ Gdyby można tak skłuć bagnetami,/ Bić w gotowe do strzału czarne karabiny / I nie czuć w sobie grozy, lęku przed kulami / Ani bezsiły strasznej jako tej godziny.../ Już czas.../ ModlitwaDaj, Matko Boża, polskiemu ludowi / Przeświętą moc wytrwania na płonące dni. / Daj, niechaj się duch jego wzmocni i odnowi, / I niechaj serce jego czystym ogniem lśni.../ ŚmierćJuż czas.../ Śmierć tuż... przebiega tuż.../ ............................................/ Salwa.../ ............................................/ ...Warszawo święta! Warszawo.../ ...to już.../ 22.X.1943