Birkenmajer, Józef 2014-08-11 2010 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, a korektę ze źródłem wikiksrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/birkenmajer-wycieczka-wieza-marjacka/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Józef Birkenmajer zm. 1939 Józef Birkenmaje, Wycieczka, Poezje, Warszwa 1932. http://pl.wikisource.org/wiki/Wycieczka_%28tomik%29/ Wiersz Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wieża Marjacka text0.3http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3339.jpg Light and shadow, jwltr freiburg@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3339 Poezja DCC.WL-XXI Józef Birkenmajer Wycieczka Wieża Marjacka Niby królowa w złocistej koronie, / W szkarłatnym płaszczu gotyckiego tumu, / Stoisz, władczyni łaskawa dla tłumu, / Ku jego straży, chlubie i obronie. / Już na swem czole dźwigasz wieków siedem / I śmiało wznosisz się --- nakształt proporca; / Ani się zgięłaś przed Hordą i Szwedem, / Ani cię srogi rozkruszył zaborca. / Nad miastem wiernie pełnisz czujną straż, / Jak cudny pomnik dawnej polskiej chwały; --- / Jak pieśń zaklęta, codzień Polsce grasz / Odwieczne, śpiewne, przedźwięczne hejnały... Zegaru dźwiękiem gwarzysz co godzina / Z samotną drużką --- wieżycą ratusza; / A ona tobie, jak siostrzana dusza, / Jękiem odgwarza --- i coś przypomina... / Jak pozdrowienie jakieś archanielskie / Nad całem miastem gwar ten się rozszerza, / Aż tam, gdzie wzgórze wznosi się wawelskie, / Śpiewa pospołu zegarowa wieża. / Myśl tedy płacze, pospołu --- i gdzieśby / Pod nieba jasny wzlecieć chciała szczyt, / Jak ta Najświętsza, ktorą w swoje rzeźby / Zaklął arcymistrz --- nieśmiertelny Wit. / O wieżo, wieżo! wieleż ci winienem / Chwil najcudniejszych w całem życiu mojem! / Tyś dla mnie była zachwytów Edenem, / Tyś mnie darzyła ciszą i spokojem. / W twych nieskalanych kształtach i dziewiczych / Ja się kochałem, jako małe chłopię, / W twego oblicza rysach tajemniczych, / Co przeglądają się w błękitów stropie. / Z twych wielkich okien tak rozległy przecie / I tak cudowny widok był na świat... / O wieżo, wieżo, najpiękniejsza w świecie, / Ty ukochanie moich młodych lat! 1924