Biedrzycki, Miłosz dobry wieczór Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/biedrzycki-dobry-wieczor Miłosz Biedrzycki, *, brulion, Kraków - Warszawa 1993. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5769.jpg Who need black coffee?, Dennis Wong@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5769 Poezja DCC.WL-XXI 3MR Miłosz Biedrzycki * ****** --- w spisie treści wiersz występuje jako dobry wieczór, w tomiku na stronie z wierszem tytułu brak. Dobry wieczór, nazywam się Mickiewicz, jestem/ Białorusinem, pierwszy w Polsce pisałem jak O'Hara/ potem wszystko mi się poprzestawiało, do żony/ zacząłem się zwracać per mebel, przez chwilę/ myślałem o staniu się jednym/ z tłumem prymitywów zadeptujących Place de la Concorde/ adidasami ,,Podhale", moja pycha zdradziła mnie i wyśmiała,/ przez chwilę myślałem o staniu się jednym/ z kosmicznym tonem Wszechświata, duchowym czynem,/ świętością urzeczywistnioną, zostałem mistycznym kapralem/ nawiedzonych paranoików zarywających/ noce nad plastikowymi flaszkami wina za sześć franków/ przed wyjściem do roboty na szóstą na czarno na budowie właściwie przestałem pisać, czasami opowiadam klechdy/ o Polsce, wzruszam publiczność, biorę za to pieniądze/ właściwie przestałem pisać, coś wisi w powietrzu,/ jakieś oczekiwanie, kiedy przymknę powieki/ widzę przez drgające w upale powietrze czerwoną/ spękaną skorupę ziemi, pokryte kurzem woły/ ciągną wóz o wielkich drewnianych kołach,/ przebiegam chłodne ścieżki Manali z ładunkiem/ haszyszu na plecach, dżip przeciążony bronią z przemytu/ mozolnie wdziera się na porośniętą dżunglą górę,/ odprowadzany obojętnym spojrzeniem Malgaszów, tych czarno-/ skórych Chińczyków. w nocy budzi mnie bicie bębnów i jazgot tureckich piszczałek/ w ciszy wpatruję się w sufit, jakbym miał dokądś jechać,/ jakbym miał złapać hiva i umrzeć, jakbym dawniej latał cały/ teraz tylko jako sadza.