Bertrand, Aloysius Pieśń maski Napierski, Stefan Lech, Justyna Kowalska, Dorota Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Poemat prozą Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://www.sbc.org.pl/dlibra/publication?id=26206 http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bertrand-piesn-maski Lirycy francuscy, tłum. Stefan Napierski, Tom 1, Towarzystwo Wydawnicze J. Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Stefan Napierski zm. 1940 2011 xml text text 2012-04-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2050.jpg Cosillas02, juantiagues@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2050 Poezja DCA DC.WL-P 6RA 1DDF 3MN Aloysius Bertrand Pieśń maski pisownia joty: gondoljerów > gondolierów Wenecja z larwylarwa (daw.) --- maska. obliczem.(Lord Byron) Zabawa, Melancholia, TaniecO! nie z różańcem i mniszym kapturem na oczach, z tamburynem rozdzwonionym i w błędnym przebraniu błazna podejmuję, życiew błędnym przebraniu błazna podejmuję, życie, tę pielgrzymkę ku śmierci --- w wersji fr. życie jest podmiotem tego zdania, to ono mówi o sobie, że podejmuje wędrówkę ku śmierci., tę pielgrzymkę ku śmierci! Nasza zgraja zgiełkliwa zbiegła się na plac Świętego Marka z zajazdu signora Arlecchino, który ugaszczał nas biesiadą z makaronów przyprawnych na oliwie i polentą zaprawną czosnkiem. PrzebranieZwiążmy ręce nasze, ty, jednodniowy monarcho, który wieńczysz się koroną z tektury złoconej, i wy, żałośni jego poddani, tworzący orszak przybrany w płaszcze zszyte z tysiącznych skrawków, w brody z konopi i miecze z drewna. Zwiążmy ręce nasze, by śpiewać, zapomniani przez inkwizytora, i tańczyć korowodem, pod magicznym poblaskiem, którym pałają pająkipająk --- tu: kandelabr, żyrandol. tej nocy roześmianej jak dzień. Śpiewajmy i tańczmy, którzy się radujemy, podczas gdy tamci melancholicy suną kanałem na ławach gondolierów i płaczą, patrząc, jak płaczą gwiazdy. Śpiewajmy i tańczmy, którzy nic nie mamy do stracenia, i niechaj za kotarą, gdzie rysuje się nuda ich pochylonych czół, patrycjusze nasi rozgrywają wachlarzem kart --- pałace i kochanki!