Bertrand, Aloysius Moje ustronie Napierski, Stefan Lech, Justyna Kowalska, Dorota Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Poemat prozą Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://www.sbc.org.pl/dlibra/publication?id=26206 http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bertrand-moje-ustronie Lirycy francuscy, tłum. Stefan Napierski, Tom 1, Towarzystwo Wydawnicze J. Mortkowicza, Warszawa 1936 Domena publiczna - Stefan Napierski zm. 1940 2011 xml text text 2012-04-12 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2848.jpg Natures Winter Bouquet, Chris Breeze@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2848 Poezja DC.WL-P DCA 1DDF 3MN Aloysius Bertrand Moje ustronie fleksja: kraśnemi > kraśnymi; poczem > po czym; jarzębiny > jarzębinami (N. lm) pisownia łączna / rozdzielna: tuby > tu by; poczem > po czym, zwieczora > z wieczora interpunkcja - usunięto przecinek: , --- leksyka / pisownia ó/u: chróstu > chrustu Jesienią tu by spoczęły drozdy, przywabione jagodami jaskrawo-kraśnymi jarzębinami ptaszników.(baron R. Monthermé) Po czym, wznosząc oczy, zacna staruszka ujrzała jak wiatr szarpał drzewami i wymiatał ślady kawek, które podskakiwały na śniegu wokół stodoły.(VossJohann Heinrich Voss (1751--1826) --- niem. poeta i tłumacz., Idylla XIII) Dom, MarzenieChata moja miałaby, latem, listowie leśne za parasol i jesienią, jako ogród, na skraju okna trochę mchu, który wypija perełki deszczu, i nieco lakulak (bot.) --- roślina ozdobna., pachnącego migdałami. ZimaLecz zimą --- cóż za uciecha, kiedy ranek wytrząsłby wiązanki szronu na me szyby zamarzłe, postrzegać bardzo daleko, u brzegu boru, podróżnego, który stąpa, wciąż mniejszy, jego i jego zwierzę juczne, w śniegu i tumanie mgły! Jakaż uciecha, z wieczora, oglądać po kronikach, pod okapem kominka pełgającego i syconego wonią jałowcowego chrustu, chrobrychchrobry (daw.) --- waleczny, dzielny. wojów i mnichów, w tak przedziwnych odmalowanych konterfektachkonterfekt (daw.) --- obrazek, portret., że jedni zdają się wciąż jeszcze wodzić za łby, a inni modlić! I jaka uciecha, nocą, w godzinie wątpliwej i bladej, która wyprzedza rąbek dnia, słyszeć jak mój kogut drze się aż do zachrypnięcia w kurniku, i jak słabo odpowiada mu kur z folwarku, warta, która wygramoliła się jako przednia straż uśpionej wioski.Bieda, Bezdomność, Poeta, Król Ach! gdybyż król czytywał nas w Luwrze --- o, muzo moja, bez schronu przed burzami życia! --- suweren tak wielu lenników, iż nie doliczy się liczby swych zamczysk, nie poskąpiłby nam chatki ustronnej!