1. Bóg: 1
  2. Cud: 1
  3. Krew: 1 2
  4. Ojczyzna: 1
  5. Poświęcenie: 1
  6. Ziemia: 1 2

Władysław BełzaKatechizm polskiego dzieckaLegenda o garści ziemi polskiej

1
Ojczyzna, Krew, Bóg, Poświęcenie, ZiemiaOjców naszych ziemio święta,
Ziemio wielkich cnót i czynów,
Tyś na wskroś jest przesiąknięta,
Krwią ofiarną twoich synów.
5
I nie darmo w twoje rano[1],
O! puścizno[2] przodków droga!
Ziemią świętą ciebie zwano,
Boś najbliżej stała Boga.
Byłaś ziemią poświęcenia,
10
Przytuliskiem licznych gości;
Dziwny ciebie opromienia,
Czar męczeństwa i świętości.
Niegdyś ze stron tych pątnicy[3],
Z wiarą w sercu niewymowną,
15
Do Piotrowej szli stolicy[4],
Po relikwii kość cudowną.
I gdy o ten dar nieśmiało
Dla Ojczyzny swej prosili,
Papież schylił głowę białą
20
I tak odrzekł im po chwili:
„O, Polacy! O, pielgrzymi!
Na cóż wam relikwia nowa?
Wasza ziemia krwią się dymi
I dość świętych kości chowa.
25
Wszakże jeszcze do tej pory,
W bitwach z Turki i z Tatary[5],
Męczenników waszych wzory,
Są świadectwem waszej wiary”.
Ziemia, Krew, CudI wziął w rękę swą sędziwą,
30
Polskiej ziemi grudkę małą,
I na dłoń mu się, o! dziwo!
Kilka kropli krwi polało.
„Weźcie, rzecze, proch ten z sobą
I cud Boży głoście wszędzie!
35
Niech ta ziemia wam ozdobą
I relikwią świątyń będzie!
Niechaj proch ten z waszych progów
Wciąż wam świadczy przed oczyma:
Jak nad Boga — nie ma Bogów,
40
Nad tę ziemię świętszej nie ma!”

Przypisy

[1]

w twoje rano — na początku twojego istnienia. [przypis edytorski]

[2]

puścizna — spadek, dziedzictwo. [przypis edytorski]

[3]

pątnik — pielgrzym. [przypis edytorski]

[4]

Piotrowa stolica — Rzym a. Watykan jako stolica papiestwa. [przypis edytorski]

[5]

z Turki i z Tatary (przestarz.) — dziś popr. forma N. lm: z Turkami, z Tatarami. [przypis edytorski]