Baudelaire, Charles Zmrok wieczorny M-ski, Adam [Zofia Trzeszczkowska] Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Szczęsny, Wojciech Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-zmrok-wieczorny http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18750 Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894 Domena publiczna - Antoni Lange (tłum.) zm. 1929 2009 xml text text 2010-03-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/142.jpg Flower, r0sita@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/142 Poezja DCC.WL-DW 3MN Charles Baudelaire Kwiaty zła Zmrok wieczorny WieczórSchodzi wieczór cudowny --- zbrodniarzy druh wierny;/ Skrada się jak ich wspólnik, już na kształt niezmiernej/ Alkowyalkowa (daw.) --- sypialnia. --- niebo z wolna zwiera swe sklepienia,/ A ludzi żądz gorączka w dzikie bestie zmienia./ PracaO wieczorze! o błogi! przez tych upragniony,/ Co bez kłamstwa rzec mogą: ,,Naszymi ramiony/ Pracowaliśmy dzisiaj!" Ciebie błogosławią/ Umysły, co się jakimś dzikim bólem trawią,/ Zaciekły badacz, gdy mu zaciąży skroń blada,/ I zgarbiony robotnik, gdy łoża dopada./ Noc, MiastoTymczasem w atmosferze, niby aferzyści,/ Budzą się ociężali duchowie nieczyści,/ W locie o okiennice bijąc i portyki,/ A przy latarniach, których wiatr chwieje płomyki,/ Prostytucja w ulicach rozpala ogniska,/ Otwierając swe ujścia jakoby mrowiska ---/ Jak wróg chcący wycieczką skrytą podejść wroga,/ Wszędy szlak przetrzeć umie, wszędy dla niej droga ---/ I w bagniskach miastowych porusza się na dnie,/ Niby czerw, który żer swój człowiekowi kradnie./ Słychać już tu i ówdzie kuchnie świszczą, sapią,/ Tutaj teatry szumią, tam orkiestry chrapią;/ Tables d'hôtytable d'hôte --- stałe menu. , gdzie gra głównie nęci biesiadników,/ Zwabiają nierządnice oraz ich wspólników,/ Oszustów --- Złodziejzaś złodziejstwo, które nie przepuszcza/ Nikomu i niczemu --- nieznużona tłuszcza ---/ Pójdzie odbijać kasy, wyważać podwoje,/ Aby przeżyć dni kilka, kochankom dać stroje.Choroba, Śmierć, Samotność/ Duchu mój, skup się w sobie w tej ważnej godzinie,/ Zamknij ucho na ryk ów, co ci z zewnątrz płynie./ Jest to chwila, gdy chorych wzmagając cierpienia,/ Noc dławi ich za gardło! Gdy swoje istnienia/ Kończą oni ku wspólnej zdążając otchłani./ Szpital pełny ich westchnień. --- Konają skazani. ---/ Wielu z nich już nie siądzie przed ciepłym ogniskiem,/ W wieczór --- do wonnej strawy, przy kimś sercu bliskiem./ Ach! a większość z nich może nigdy od powiciaod powicia --- od urodzenia.,/ Nie miała własnych ognisk, nie zaznała życia!