Baudelaire, Charles Zmrok poranny M-ski, Adam [Zofia Trzeszczkowska] Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Szczęsny, Wojciech Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-zmrok-poranny http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18750 Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894 Domena publiczna - Antoni Lange (tłum.) zm. 1929 2009 xml text text 2010-03-04 pol Poezja DCC.WL-DW 3MN https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6522.jpg Spódnica w pawie, Aubrey Beardsley (1872–1898), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6522/ Charles Baudelaire Kwiaty zła Zmrok poranny ŚwitPo dziedzińcach koszarów bębny brzmiały gwarnie/ Pobudkę, --- a wiatr ranny zdmuchiwał latarnie./ SenBył to czas snów niezdrowych, co natrętnym rojem/ Sen ciemnowłosych chłopców burzą niepokojem,/ ŚwiatłoGdy jak źrenica krwawa a wiecznie drgająca,/ Lampa czerwonym piętnem zda się na tle słońca,/ Ciało, Dusza, Noc, ŚwitA duch walczący z cielskiem odrętwiałym, sennym/ Naśladuje te walki nocy z dniem promiennym;/ Gdy mąż piórem --- kobieta miłością się nuży./ Już świt; --- już się z kominów tu i ówdzie kurzy:Kobieta/ Ze sczerniałą powieką, z otwartymi usty/ Toną w śnie ogłupienia bachantki rozpusty,/ Podczas gdy nędza z piersią wystygłą, zapadłą,/ Chucha w ręce lub nieci żar, by zwarzyćzwarzyć --- uwarzyć, ugotować. jadło./ Czas to był, gdy w kryjówkach i chłodu, i głodu/ Najsroższe dla położnic godziny porodu;/ Gdy jak głuszone falą spienionej krwi łkanie ---/ Rozdzierało powietrze w dali kurów pianie;/ Morze mgły pogrążało gmachy jak w kąpieli,/ ŚmierćA po szpitalach, na swej śmiertelnej pościeli/ Mrący w napadach czkawki żegnali się z życiem./ Rozpustnicy wracali złamani użyciem.Rzeka/ Jutrzenka, drżąc pod falą zielono-różaną,/ Podnosiła się z wolna nad pustą Sekwaną,Miasto, Robotnik/ A Paryż --- ten wyrobnik stary --- na roboczy/ Dzień --- zbierał swe narzędzia i przecierał oczy.