Baudelaire, Charles Widmo M-ski, Adam [Zofia Trzeszczkowska] Sekuła, Aleksandra Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Trzeciak, Weronika Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-widmo http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18750 Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894 Domena publiczna - Antoni Lange (tłum.) zm. 1929 2009 xml text text 2010-03-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/102.jpg flower_10080801, AlexanderY@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/102 Poezja DCC.WL-DW 3MN Charles Baudelaire Kwiaty zła Widmo 1. Ciemności Tęsknota, Samotność, Miłość, CiemnośćW niezgłębionych mych smutków posępnej jaskini,/ Gdzie mię już zamknął wyrok Przeznaczeń surowy;/ Kędykędy (starop.) --- gdzie, dokąd. nie wnika promień wesoły, różowy,/ Kędy ze mną Noc tylko chmurna gospodyni;/ BógJestem jak potępieniec przez Boga szydercę,/ Skazany na tle cienia malować --- niestety!/ Kędy --- Jedzenie, Sercekucharz grobowe gotujący wetywet (daw.) --- słodki deser.,/ Warzęwarzyć --- gotować. wciąż i spożywam własne moje serce./ Sen, Duch Chwilami błyska, zwiększa się, rośnie na jawie,/ Widmo stworzone z blasków wspaniałych i czarów;/ Po marzycielskich wschodnich rysach i postawie,/ Gdy już zwykłego wzrostu dosięgnie rozmiarów,/ Poznają ją: --- ta piękna mara moja senna,/ To ona! taka chmurna --- jednak tak promienna! 2. Wonie ZapachCzytelniku, czyś kiedyś chłonął piersią całą,/ Powoli i z rozkoszą zapach z kadzielnicykadzielnica --- naczynie do spalania kadzidła.,/ Wyzionięty, gdy ściany napełni świątnicy,/ Albo torebki z piżmempiżmo --- substancja pochodząca z gruczołów piżmowców, wykorzystywana do wyrobu perfum i olejków zapachowych. woń niewywietrzałąniewywietrzały --- o zapachu: taki, który się nie ulotnił.?/ Wspomnienia, CiałoMiłość, KochanekCzar głęboki, magiczny, dziwne upojenia,/ Odczuć w chwili obecnej przeszłość zmartwychwstałą!/ Tak kochanek tulący uwielbione ciało,/ Zbiera zeń w chwili pieszczot rzadki kwiat wspomnienia./ Z ciężkich i elastycznych włosów jej gęstwiny,/ Tej żywej kadzielnicy w sypialni zionącej,/ Płynął zapach szczególny i odurzający,/ A czyli aksamity wdziała, czy muśliny,/ Wonią młodego ciała przesiąkłe jej szaty,/ Wydzielały jakoby futra aromaty. 3. Ramy Uroda, Wspomnienia, KobietaJak obraz, choćby mistrza wsławionego,/ Nabiera blasku od ramy kunsztownej:/ Wdzięk jakiś dziwny, czar jakiś cudowny,/ Wyosobniając ją z świata całego,/ Sprawiał, iż sprzęty, klejnoty kosztowne,/ Złoto --- służyły jej rzadkiej piękności,/ Iż nic nie mogło przyćmić jej jasności,/ Lecz wszystko ramy dawało stosowne. CiałoRzekłbyś, że czasem jej samej się zdało,/ Iż wszystko chce ją kochać; śliczne ciało,/ Rzucała w uścisk tkaniny jedwabnej,/ Nagie, drgające, lub w bielizny puchy,/ A wszystkie żywe czy wolne jej ruchy,/ Miały wdzięk małpki dziecięco-powabnej. 4. Portret Śmierć, Przemijanie, Cierpienie, CiałoŚmierć i choroba czynią garść popiołu,/ Z tego płomienia, który dla mnie płonął./ Z oczu ognistych i czułych pospołu,/ Z tych ust, na których jam tak sercem tonął./ CzasZ tych pocałunków mocnych jak balsamy,/ Z uniesień żywszych od promieni słońca ---/ Okropnie, duszo moja! --- cóż dziś mamy?/ Co pozostało? szkic, kartka niknąca,/ Która wraz ze mną w samocie zamiera,/ I którą starzec złośliwy, Czas srogi,/ Z dniem każdym ciężkim skrzydłem swym zaciera.../ WspomnieniaMorderco chmurny, życiu, sztuce wrogi,/ W pamięci mojej nie zatrze twa siła,/ Tej, co mym szczęściem i chlubą mą była!