Baudelaire, Charles Do czytelnika Lange, Antoni Marta, Marta Grabowska, Klaudia Szczepański, Michał Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-do-czytelnika http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18750 Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894 Domena publiczna - Antoni Lange (tłum.) zm. 1929 1938 xml text text 2010-03-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/90.jpg Flower, Stewart@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/90 Poezja DCC.WL-DW 3MN Charles Baudelaire Kwiaty zła Do czytelnika Kondycja ludzkaŻebrakGłupota --- grzechy --- błędy --- lubieżność i chciwość/ Duch i ciało nam gryzą, niby ząb zatruty,/ A my karmim te nasze rozkoszne wyrzuty/ Tak jak żebracy karmią swych szat robaczywość. BłotoSzatan, Piekło, LosUpór jest w naszych grzechach, strach jest w naszych żalach,/ Za skruchę i pokutę płacim sobie drogo ---/ I wesoło znów kroczym naszą błotną drogą,/ Wierząc, że zmyjem winy --- w łez mizernych falach. GrzechA na poduszce grzechu szatan TrismegistaHermes Trismegistos (z gr. Hermes Po Trzykroć Wielki) --- hellenistyczne bóstwo wcielające ideę harmonijnej symbiozy religii, nauki i sztuki; mądrości i mistyki. Figura Trismegistosa łączy cechy gr. boga Hermesa i egipskiego Thota z elementami mistyki judaistycznej; patronuje on astrologii i alchemii, duchowemu rozwojowi prowadzącemu ku prawdziwemu, syntetycznemu poznaniu świata i zaświatów. Jest symbolem wiedzy tajemnej (czyli tzw. hermetycznej). Uznawano go za autora wielu ksiąg (m.in. Tabula Smaragdina czyli Tablica Szmaragdowa oraz zbiór traktatów Corpus Hermeticum) mających wpływ na filozofię różokrzyżowców oraz licznych tradycji ezoterycznych, gnostyckich i kabalistycznych./ Nasz duch oczarowany kołysze powoli,/ I tak trawi bogaty kruszec naszej woli/ Trucizną swą ten stary, mądry alchemista. Diabeł to trzyma nici, co kierują nami!/ Na rzeczy wstrętne patrzym sympatycznym okiem ---/ Co dzień do piekieł jednym zbliżamy się krokiem/ Przez ciemność, która cuchnie i na wieki plami. Jak żebraczy rozpustnik, co gryząc przyciska/ Męczeńską pierś strudzonej starej nierządnicy,/ Kradniem rozkosz przejściową --- w mroków tajemnicy,/ Jak zeschłą pomarańczę, z której sok nie tryska. Robak, ŚmierćNiby rój glist, co mrowiem gęstym się przewala./ W mózgu nam tłum demonów huczy z dzikim śmiechem,/ A śmierć ku naszym płucom za każdym oddechem/ Spływa z głuchymi skargi jak podziemna fala. OdwagaJeśli gwałt i trucizna, ognie i sztylety/ Dotąd swym żartobliwym haftem nie wyszyły/ Kanwy naszych przeznaczeń banalnej, niemiłej,/ To dlatego, że brak nam odwagi --- niestety! Nuda, PotwórAle pośród szakalów, śród panter i smoków,/ Pośród małp i skorpionów, żmij i nietoperzy,/ Śród tworów, których stado wyje, pełza, bieży,/ W ohydnej menażerii naszych grzesznych skoków --- Jest potwór --- potworniejszy nad to bydląt plemię,/ Nuda, co chociaż krzykiem nie utrudza gardła,/ Chętnie by całą ziemię na proch miałki starła,/ Aby jednym ziewnięciem połknąć całą ziemię. Łza mimowolna błyska w oczu jej pryzmacie,/ Ona marzy szafoty, dymiąc swe haszysze,/ Ty znasz tego potwora, co jak sen kołysze ---/ Hipokryto, słuchaczu, mój bliźni, mój bracie!