Baudelaire, Charles Piękno Lange, Antoni Sekuła, Aleksandra Trzeciak, Weronika Niedziałkowska, Marta Szczęsny, Wojciech Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-piekno http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18750 Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894 Domena publiczna - Antoni Lange (tłum.) zm. 1929 2009 xml text text 2010-03-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/119.jpg Tulips, bark@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/119 Poezja FBC DCA 3MN Charles Baudelaire Kwiaty zła Piękno Uroda, Kobieta, Przyroda nieożywionaSenJam piękna, o śmiertelni, niby sen kamienny!/ Pierś ma, od której bolał każdy duch kolejno,/ Nieci w poetach miłość --- wieczną i niechwiejną ---/ I niemą jak istota materii niezmiennej. Niby sfinks niepojęty władam na lazurze,/ Serce mam śnieżne; białość łabędziego puchu;/ Zmieniającego linie, nienawidzę ruchu./ I nigdy się nie śmieję, ani łzą nie chmurzę. Poeta, KochanekPoeci, na wyniosłą mą patrząc postawę,/ Na którą najdumniejszych spiżów wzięłam sławę,/ W ćwiczeniach będą trwali surowych a czystych; Lustro, OkoBowiem dla tych kochanków mych oczarowania/ Mam zwierciadła, gdzie piękniej wszystko się odsłania ---/ Oczy me --- wielkie oczy o blaskach wieczystych.