Baudelaire, Charles Jutrzenka duszy M-ski [Zofia Trzeszczkowska], Adam Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Lech, Justyna Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Sonet Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-jutrzenka-duszy http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18750 Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894 Domena publiczna - Antoni Lange (tłum.) zm. 1929 2000 xml text text 2010-03-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/102.jpg flower_10080801, AlexanderY@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/102 Poezja DCC.WL-DW 3MN Charles Baudelaire Wiersze Charlesa Baudelaire'a opublikowano na podstawie wydania: Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, Warszawa 1894. Teksty uwspółcześniono w zakresie: interpunkcji, pisowni wielką/małą literą (usunięcie wielkiej litery po średniku w środku wersu, murzyny - Murzyny); pisowni joty (np. orgji-orgii, genjuszu-geniuszu, Djana-Diana), fleksji (np. swojem chciwem - swoim chciwym, czem-czym, chyżemi-chyżymi), pisowni łącznej/rozdzielnej (zcicha - z cicha, poco - po co, codzień - co dzień), ortografii (sliny-śliny, źwierciadłem-zwierciadłem; dała-ć – dałać, trzeba-ć - trzebać, przyszło-ć - przyszłoć; wnet-by - wnet by). Poprawiono błąd źródła w tekście Cały świat byś ściągnęła...: udzału - udziału. Niektóre utwory sprawdzono z innym wydaniem, a także w razie potrzeby z innymi tłumaczeniami. Wprowadzono cudzysłowy dla cytatów w poezji zgodne ze standardami WL. Kwiaty zła Jutrzenka duszy Świt, AniołGdy świt białoróżowy w duszę rozpustnika/ Wnika wraz z Ideału gryzącym widziadłem,/ Działaniem tajemnicy mściwej --- w tym upadłem,/ Odrętwiałem bydlęciu Anioł się ocyka. Niedostępnych nieb ducha błękitne przestworze/ Przed upadłym, co jeszcze marzy, rwie się, rani,/ Otwiera głąb ciągnącą jak paszcza otchłani ---/ Tak, o bóstwo me drogie, czysty, świetlny tworze! Ponad orgii bezmyślnych dymiącymi szczętyszczęty --- dziś popr. forma N. lm: szczętami.,/ Twe rysy mi różowiej, jaśniej, cudniej świecą/ I przed mą rozszerzoną wciąż krążą źrenicą. Blask dnia przyćmił świec blaski, lecz obraz twój święty ---/ Wciąż zwycięski, o duszo ty promieniejąca,/ Lśni do nieśmiertelnego upodobnion słońca!