Baudelaire, Charles Heautontimoroumenos M-ski, Adam Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Lech, Justyna Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-heautontimoroumenos http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18750 Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894 Domena publiczna - Antoni Lange (tłum.) zm. 1929 2000 xml text text 2010-03-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/99.jpg Macro, daita@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/99 Poezja DCC.WL-DW 3MN Charles Baudelaire Kwiaty zła HeautontimoroumenosHeautontimoroumenos --- właśc. Heauton timorumenos (w tłumaczeniu z łac.: Sam siebie karzący, względnie: Samoudręk), tytuł komedii Terencjusza (ok. 195 p.n.e.-- po 159 p.n.e.), z której pochodzi słynne hasło humanistów renesansowych: ,,Człowiekiem jestem; nic co ludzkie nie jest mi obce" (w. 77: Homo sum, humani nil a me alienum puto). Łzy, OkrucieństwoCierpienieBez nienawiści i bezgniewny,/ Jak rzeźnik będę niósł ci razy,/ Jak Mojżesz, gdy bił w skalne głazy!/ Aż łez cierpienia zdrój ulewny,/ Aby orzeźwić mą pustynię,/ Spod powiek twoich się wyleje./ Żądza ma gnana przez nadzieję,/ Na słonych twoich łzach popłynie,/ Jak chyża łódź po morskim szlaku,/ I w sercu mym, gdy je ukoję,/ Brzmieć będą drogie łkania twoje,/ Jak bęben gdy gra do ataku!/ Ofiara, Ironia, ŚmiechNic jestem --- że fałszywym tonem/ W harmonii świata zgodnie brzmiący,/ Dzięki Ironii tej gryzącej,/ Co gryząc wstrząsa moim łonem?/ W mym głosie tętnią jej gorycze,/ Krew moja jest jej jadem czarnym,/ Jam lustrem jędzy tej poczwarnym,/ W którym przegląda swe oblicze!/ Bom ja jest raną i bułatembułat (tur.) --- rodzaj szabli o krótkiej, zakrzywionej, rozszerzającej się klindze; bułat był wykonany z twardej i sprężystej stali (tzw. damasceńskiej), co decydowało o jego wielkiej ostrości i wytrzymałości.,/ Zniewagą i zelżonym społemspołem --- tu: zarazem, jednocześnie.,/ Członkami i kruszącym kołem,/ Jam jest ofiarą i jej katem!/ Upiór pierś własną ssący wrogo,/ Jam jest z tych wielkich opuszczonych,/ Na śmiech wieczysty potępionych,/ A którzy śmiać się już nie mogą!