Baudelaire, Charles Dusza wina M-ski, Adam [Zofia Trzeszczkowska] Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Sonet Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-dusza-wina http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=18750 Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894 Domena publiczna - Antoni Lange (tłum.) zm. 1929 2000 xml text text 2010-03-04 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/94.jpg Flower, janoma.cl@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/94 Poezja DCC.WL-DW 3MN Charles Baudelaire Kwiaty zła Dusza wina WinoKondycja ludzka, PoezjaRaz płyn winny w butelkach śpiewał głosem takim:/ Pieśń światła, pieśń braterstwa niosą moje ciecze,/ W swoim szklanym więzieniu, pod czerwonym lakiem/ Dla cię wydziedziczony, luby mi człowiecze! Wiem dobrze, ile trzeba na wzgórzu w posusze/ Twego trudu i potu, i słonecznych żarów,/ By we mnie wszczepić życie, by wlać we mnie duszę;/ Mamże szkodzić? Niewdzięcznym być za tyle darów? Zaprawdę, czuję rozkosz, kroplom moim miło,/ Gdy je w gardła znużeni leją pracownicy;/ Ich pierś gorąca stokroć słodszą jest mogiłą,/ Stokroć lepszą niż chłodne sklepienia piwnicy. Słyszysz pieśni świąteczne? Słyszysz, jaka wrzawa?/ Jak nadzieja szczebioce w mym łonie? Ty siądziesz,/ Rozeprzesz się na stole, zakasasz rękawa ---/ I będziesz mię wysławiał, i szczęśliwym będziesz. W oczach twej żony iskry rozkoszy rozżarzę;/ Przeze mnie wzmocnion spłonie syn twój bladolicy:/ Wątły atleta życia, znajdzie on w mej czarze/ Oliwę, jaką członki krzepią zapaśnicy. Jak z rąk Wiecznego Siewcy kosztowne nasiona,/ Upadnę ja, ambrozjiambrozja (mit. gr.) --- pokarm (czasem też napój) bogów, zapewniający nieśmiertelność. z łona roślin rosa,/ W twą pierś, by z naszych związków poezja zrodzona,/ Jak kwiat rzadkiego krzewu strzeliła w niebiosa!