Bartels, Artur 2014-10-28 1956 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bartels-piosnki-i-satyry-wspomnienia-tkliwej-wdowy-o-nieboszczyku/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Bartels zm. 1885 Artur Bartels, Piosnki i satyry, Kraków 1888 http://pl.wikisource.org/wiki/Piosnki_i_satyry Wiersz Romantyzm Liryka Wspomnienia tkliwéj wdowy o nieboszczyku text L 0.3http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3509.jpg Webtreatsetc Warm Amber Photoshop Patterns Part 4-10, webtreats@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3509 Artur Bartels Piosnki i satyry Wspomnienia tkliwéj wdowy o nieboszczyku Oj! kochany mój sędziulku. znałeś mego Jana,/ Co! to był za człowiek rzadki, i dusza kochana,/ Przez dwadzieścia lat pożycia, jednej przykrej chwili,/ --- Znałem, znałem, i widziałem.. (ns) ciągle się kłócili --- Znałeś go!.. jaki gospodarz, jaki to rozsądek/ A w domu i interesach, ach! jakiż porządek/ Jak Salomon nieraz sprawy najtrudniejsze sądził.../ --- Oj wiem pani Dobrodziejko... (ns.) że żyd wszystkiem rządził.../ A urzędnik jaki z niego, prawda? wyborowy,/ Co to w nim za poświęcenie, uczynność, sąd zdrowy,/ To też każden uciśniony rady jego wzywał.../ --- Święta prawda... (ns.) nie czytając wszystko podpisywał. A moralność jakaż piękna, i rzetelność jaka!/ Ręka zawsze w pogotowiu na pomoc biedaka./ A w pieniężnych interesach jakaż czystość święta.../ --- Prawda... (ns) wszystkim kredytorom pokręcił procenta.../ Nałogu choć na lekarstwo... Nieboszczyk kochanek/ Jak ognia tak się wystrzegał zabaw i hulanek,/ Czasem w wielkie jakie święto, kieliszek staruszki.../ --- Tak, tak... (ns.) ale tylko codzień gul, gul, do poduszki... A jaka to w nim nauka, i ogłada w świecie/ Przez trzy lata słuchał kursów w Uniwersytecie,/ To też o czem tylko chciałeś, mogłeś z nim pogadać.../ --- Wiem, wiem, (ns.) dwie kopy kołdunów na obiad mógł zjadać. A dla mnie jakiż opiekun, i małżonek z niego/ Zda się nie pożałowałby i mleka ptasiego/ O! bo też i dla niego dziwnie byłam słaba../ --- Świadkiem jestem... (ns.) zawsze mówił: oto Heród baba! A i ojcem był najlepszym: syn nasz pan Franciszek/ Dziś dziedzicem jest Kiełbasicz --- Jędruś Kapuciszek,/ Wszystkich dokoła obdzielił, choć sam nie używał..../ Tak, tak --- (ns.) ale za to wszystkich zięciów pookpiwał. Oddany całkiem domowi, jak wół pracowity,/ Nie dla niego wymyślili karty i kobiéty./ Gdyby grzechu śmiertelnego bał się czasu straty.../ Prawda!.. (ns.) sypiał od obiadu do samej herbaty... Praca też go i dobiła... pracował nad siły/ Nadwyrężył tem swe zdrowie, nieboszczyk mój miły./ Umarł wtedy gdy się cieszyć swą pracą sposobił.../ --- Tak jest, umarł!.. (ns.) i to jedno dobre w życiu zrobił...