Bartels, Artur 2014-10-28 1956 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bartels-piosnki-i-satyry-san-stephano/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Bartels zm. 1885 Artur Bartels, Piosnki i satyry, Kraków 1888 http://pl.wikisource.org/wiki/Piosnki_i_satyry Wiersz Romantyzm Liryka San Stephano text L 0.3http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3502.jpg Webtreats Free Faded Mauve Vintage Photoshop Patterns Part2-3, webtreats@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3502 Artur Bartels Piosnki i satyry San Stephano W San Stephano, San Stephano,/ Pokój stały podpisano,/ Nikogo się nie pytano,/ Turcyę całkiem rozebrano!/ I myślano i myślano,/ Że ten pokój w San Stephano/ Jest komedyą rozegraną/ Ostatecznie w San Stephano. Ale w pewne piękne rano/ Z boleścią się przekonano,/ Że ten spokój w San Stephano/ Mało gdzie na seryo brano./ Choć Turek ugiął kolano,/ I przyjął co mu kazano,/ Wszędzie tylko się rozśmiano/ Z tej parodyi w San Stefano. Anglia mówi; w San Stephano/ Zrobiliście rzecz na piano,/ Bo w niej całkiem zapomniano,/ Rzecz powszechnie przecież znaną,/ Że trzeba wstać bardzo rano/ I mieć w głowie chyba siano,/ By rzecz nieprzygotowaną/ Złowić w jakimś San Stephano! Austrya mówi: piano, piano,/ Ten wasz pokój w San Stephano,/ Nie jest rzeczą obmyślaną/ Mente in corpore sano:/ Dalibyście w chwilę daną/ Nam ostatnich głupców miano,/ Gdyby w Wiedniu nie wyśmiano/ Waszej furdy w San Stephano. Bismark mówi: w San Stephano,/ Widzę tę Moskwę kochaną,/ Z quintum sensum tak obraną/ Jak jej nigdy nie widziano;/ Wlazła w sieć przygotowana/ Tak, że nawet już Bratiano/ Gierka i Kogolniczano,/ Kpią z traktatu w San Stephano! Nawet pono nad Sekwaną/ Gdzie niedawno tak ściskano,/ Z uwielbieniem za kolano,/ Każdą ruską modrą pianą,/ Dziś już cokolwiek poznano/ Tę lisiurkę farbowaną,/ Którą za sobole brano/ Przed traktatem w San Stephano. A i Włoch cum salis grano,/ Którą dawną w nim poznano/ Ad juvante Vaticano/ Gdzie też nic nie zapomniano,/ Widzi Moskwę uwielbianą,/ W ów niewodek zaplątaną,/ Który przedwcześnie nazwano./ Jej tryumfem w San Stephano. I na rybę w kul zagnaną,/ W cały komplet się zebrano/ Sznury niewodu rozdano/ I kije do rąk pobrano;/ I byleby tylko chciano,/ Takby jej pieprzu zadano,/ Że sto lat by nie słyszano/ O traktacie w San Stephano.