Bartels, Artur 2014-10-28 1956 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bartels-piosnki-i-satyry-nieszczesliwe/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Bartels zm. 1885 Artur Bartels, Piosnki i satyry, Kraków 1888 http://pl.wikisource.org/wiki/Piosnki_i_satyry Wiersz Romantyzm Liryka Nieszczęśliwe text L 0.3http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3493.jpg Trees in South Park by Brent Miller, mad4mexican@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3493 Artur Bartels Piosnki i satyry Nieszczęśliwe Trzy młode mężatki, przyjaciółki stare, / Tak sobie gwarzyły po ślubie w lat parę: / Zosieczku, Maryniu, moje wy poczciwe, / Powiedzcie mi szczerze, czyście wy szczęśliwe? / Jaki twój mąż Zosiu, jaki twój Marylko, / Czy uczuciem wyżsi, czy tak sobie tylko/ Ludzie... --- bo co do mnie, to rzecz niewątpliwa, / Że ja jestem bardzo... bardzo nieszczęśliwa! Bo moje marzenia, te nasze marzenia/ Miłości bez granic, szału, poświęcenia, / I jak chciał poeta życia uściskami, / Zlaniem dwóch oddechów, pocałowaniami, / Bez żadnej różnicy jesieni od lata/ Dalej jak za koniec, bo po końcu świata, / Znikły jak sen piękny... bo Jaś mnie całuje, / Kiedy siedzi w domu, i jak nie poluje! --- Toż samo i ze mną, pamiętasz, bywało/ Nie śpiemy na pensyi niekiedy noc całą, / Nowe Beatrice, Maryla i Laura, / Marząc w przyszłym mężu korsarza lub Giaura; / Mój Michał niestety! od tego daleki, / Zostać bohaterem zarzekł się na wieki, / I raz tylko w życiu miał postać korsarza, / Jak za drzwi wypychał żyda arendarza. --- Te wasze zawody, słowo w słowo moje, / I jam też marzyła, że kiedyś we dwoje/ Z pięknym jakim Alfem, i jak świat ten wielki, / Na morskiem wybrzeżu, dwie rosy kropelki, / Schowani w zaciszu, żyć będziem dla siebie/ Przez nieba wybrani, szczęśliwi jak w niebie. / Mój Marek tymczasem, taka dola nasza, / Nad wszystkie wybrzeża, woli jeryłasza! A któryż z nich wierny? --- Żaden! --- Ach drżę cała, / --- O znam ja z tej strony mojego Michała, / --- Jan byle twarzyczka jak na szrubach cały... / --- Marka aż trzy razem sobie wyrywały! / --- Wietrznicy! --- O zdrajcy! --- Zmienni! --- Samoluby! / --- Niepomni na święte przed ołtarzem śluby! / --- Istoty bez serca! --- plemię niegodziwe, / --- O! my nieszczęśliwe! --- ach my nieszczęśliwe! I tu trojga naszych pięknych Beatrice/ Boleści się łzami zalało oblicze, / Trzy główki wymowne rozpaczy wyrazem, / Jak kwiecie podcięte schyliły się razem; / I może by dotąd we łzach je widziano, / Gdyby lokaj nie wszedł, że do stołu dano. / Wstały zatem, poszły, smaczno obiad zjadły, / I gębę utarłszy, znowu płakać siadły.