Bartels, Artur 2014-10-28 1956 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bartels-piosnki-i-satyry-droga-przyjazn-drogi-przyjaciel/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Artur Bartels zm. 1885 Artur Bartels, Piosnki i satyry, Kraków 1888 http://pl.wikisource.org/wiki/Piosnki_i_satyry Wiersz Romantyzm Liryka Droga przyjaźń, drogi przyjaciel text Lhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3477.jpg Textured Roses, aussiegall@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3477 0.3 Artur Bartels Piosnki i satyry Droga przyjaźń, drogi przyjaciel Jak stosownie, że w kilku, jakie znam językach, / (I nie wątpię, że w wszystkich jakie istnieć mogą), / W mowie ustnej, pisanej i w prostych okrzykach, / Przyjaźń jest uważana za rzecz bardzo drogą; / Ale mało kto dotąd chciał pomyśleć o tem, / (Choć się człekiem myślącym niejeden być mieni)/ Jak ta przyjaźń istotnie drogim jest przedmiotem/ Nie tylko dla serc naszych, lecz i dla kieszeni. Gdy mówisz, albo piszesz: «przyjacielu drogi», --- / Sam nie wiesz jakąś prawdę powiedział niezbitą; / Bo czyś człowiek bogaty, czy całkiem ubogi, / Przeczułeś duszą stratę gdzieś na dnie ukrytą, / Którą za sobą ciągnie ten przymiotnik miły; / Widzisz oczyma duszy cały szereg nędzy/ Ztąd płynącej, te kłamstwa, i ten nad twe siły/ Wydatek władz moralnych, jeśli nie pieniędzy. Masz bowiem czas, --- przyjaciel go tobie zabiera, / Masz zdolności, --- te także dla siebie zużyje, / Masz serce, --- w tem jak w swojem wciąż dłubie i szpera, / Masz duszę, --- i tę całą, aż do dna wypije; / A jeśli masz pieniądze, tak cię z nich obierze, / Że od wszystkich żebraków stawszy się uboższy, / Umierasz na ostatek przekonany szczerze, / Że z wszystkich rzeczy drogich, przyjaciel najdroższy. / Dodać jeszcze możemy, że tym cnotom dzięki, / Które, każąc nam wierzyć w wszystko, co kłamane, / Redukują posagi z hojnej papów ręki/ Po szóstej części tego co miało być dane, --- / To prawidło się daje stósować dokładnie, / Do większej liczby teściów i małżonek pono, / I jeśli «drogi papo», brzmi nadzwyczaj ładnie, / Niemniej sensem swym trafne jest: «najdroższa żono!» Nie sąż więc dobrodziejstwem te zacne języki, / Które nam ułatwiają z ludzkością pożycie; / Z poszanowaniem prawdy, sensu i logiki, / Dają też wszelkie prawo kłamać przyzwoicie; / Gdybym mówił: kochany i najukochańszy, / Ominąłbym się z prawdą często w sposób srogi, / Unikam tego grzechu w sposób dużo tańszy, / Mówiąc z miłym uśmiechem: «przyjacielu drogi!»