Baczyński, Krzysztof Kamil Zjawy Kozioł, Paweł Rajski, Maciej Katarzyna Walichnowska Tomasz Kolinko zby sroczka Piotr Skirski animal Jan Marcinkiewicz Sławomir Czarnecki Joanna Stępień Alkina Daga Justyna Sławik 10 Beata i Gabrysia Wcisło Agnieszka Bielawska Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-zjawy Krzysztof Kamil Baczyński, Poezje, wybór K. Wyka, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1977. Domena publiczna - Krzysztof Kamil Baczyński zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-29 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/15206832945_f4937b6961_h.jpg Morning Has Broken, Andrea Koerner, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4220 Poezja DCC 1DTP 3MP Krzysztof Kamil Baczyński Zjawy Dymy pachnące jak kolumny nieba/ nad drzew siwieniem wysoko, wysoko,/ i w niewidzialnym odbicie potoku./ Czyśmy tak tylko zamyśleni w Bogu,/ czy nas już nie ma? To wszystko jesień. Wszystko znów ominie./ Ciało i popiół, i smutek ten sam,/ i cisza wielka stoi na głębinie,/ nienasycony, ciemny dzban. Wiem: to te same kołowroty sklepień/ huczą u świateł wysoko, wysoko,/ kule ogniste i znaki na niebie,/ te same idą posągi obłoków. A ja tam w dole jestem człowiek jenojeno (daw.) --- tylko.,/ ja nie poznaję jesieni i rzek,/ spięty krokami z bolesną ziemią,/ ledwie przeczuwam daleki brzeg. A ja tam w dole łaknę i konam,/ Śmierć na mnie ciężka. Burza schylona,/ mknie po mnie górą. Leżę bez dna. A ja tam w dole łaknę i oczy/ tylko mi ciążą, grozą spełnione,/ i tyle serc się przeze mnie toczy, / wszystkie spalone. Są tylko te skinienia, które czas przemilczą,/ skrzydeł trzepot czy rąk, czy gwiazd?/ Widzę we mgłach na nowo wędrujący las/ i noc tajemną, wilczą. Staję u okna. Okno --- zwierciadło,/ ziemię odbije wysoko, wysoko,/ i to, co w ciemność kamieniem spadło,/ spojrzy mi w pamięć jak światła oko. Drzewa otworzą się --- bramy śpiewne./ Natchnie mnie liści gorzki zapach./ Przyjdą zwierzęta --- mruczące ciepło ---/ na cichych łapach. Knieje odwiną po liściu z purpury,/ aż do jeziora mrocznego dna,/ nad jeziorami postawią góry/ te dłonie czyste jak ze szkła. Będę rozmawiał z niedźwiedziem złotym/ pod śliw ciężarem, pod jabłoniami/ i tak się wolno zamkną gałęzie/ i świat za nami. I tak zostanę liści pełny/ pośród kaskady lasów i zwierząt,/ płynący rzeką ze złotej wełny. Wtedy jest cisza. Nim czas nie uderzy,/ nim nie przewali się burza ślepa/ i ciemny łoskot, i chrzęst żelaza,/ a zapomnianym daleko od nieba/ czarny włos śmierci porośnie na twarzach. 18 październik 1942 r.