Baczyński, Krzysztof Kamil Spojrzenie Dug, Katarzyna Kotwica, Wojciech Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Fundacja Wolne Lektury Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-spojrzenie Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, oprac. S. Stabro, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991. Domena publiczna - Krzysztof Kamil Baczyński zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-15 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6634.jpg Warszawa. Zniszczony wagon tramwajowy, 1942, autor nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6634/ Krzysztof Kamil Baczyński Spojrzenie Lustro, Przemijanie, Czas, CiemnośćNic nie powróci. Oto czasy/ już zapomniane; tylko w lustrach/ zsiada się ciemność w moje własne/ odbicia --- jakże zła i pusta. O znam, na pamięć znam i nie chcę/ powtórzyć, naprzód znać nie mogę/ moich postaci. Tak umieram/ z pół-objawionym w ustach Bogiem. I teraz znów siedzimy kołem,/ i planet dudni deszcz --- o mury,/ i ciężki wzrok jak sznur nad stołem,/ i stoją ciszy chmury. MiłośćI jeden z nas --- to jestem ja,/ którym pokochał. Świat mi rozkwitł/ jak wielki obłok, ogień w snach/ i tak jak drzewo jestem --- prosty. NienawiśćA drugi z nas --- to jestem ja,/ którym nienawiść drżącą począł,/ i nóż mi błyska, to nie łza,/ z drętwych jak woda oczu. CierpienieA trzeci z nas --- to jestem ja/ odbity w wypłakanych łzach,/ i ból mój jest jak wielka ciemność. I czwarty ten, którego znam,/ Historia, Kondycja ludzka, Śmierć, Pokoraktóry nauczę znów pokory/ te moje czasy nadaremne/ i serce moje bardzo chore/ na śmierć, która się lęgnie we mnie. 18 października 1943