Baczyński, Krzysztof Kamil Rodzicom Tulicka, Agnieszka Tulicka, Agnieszka Choromańska, Paulina Fundacja Wolne Lektury Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-rodzicom Krzysztof Kamil Baczyński, Utwory zebrane, tom II, oprac. A. Kmita-Piorunowa, K. Wyka, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1994. Domena publiczna - Krzysztof Kamil Baczyński zm. 1944 2015 xml text text 2015-06-30 pol Poezja DCC.WL-D1 3MP Sekuła, Aleksandra https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6634.jpg Warszawa. Zniszczony wagon tramwajowy, 1942, autor nieznany, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6634/ Krzysztof Kamil Baczyński Rodzicom Imię, OmenA otóż i macie wszystko./ Byłem jak lipy szelest,/ na imię mi było Krzysztof,/ i jeszcze ciało --- to tak niewiele. I po kolana brodząc w blasku/ ja miałem jak święty przenosić Pana/ przez rzekę zwierząt, ludzi, piasku,/ w ziemi brnąc po kolana. Po co imię takie dziecinie?/ Po co, matko, taki skrzydeł pokrój?/ Taka walka, ojcze, po co --- takiej winie?/ Od łez ziemi krwawo mi, mokro. Matka, Słowo, PoetaMyślałaś, matko: «On uniesie,/ on nazwie, co boli, wytłumaczy,/ podźwignie, co upadło we mnie, kwiecie/ --- mówiłaś --- rozkwitaj ogniem znaczeń». Ojciec, Żołnierz, WalkaOjcze, na wojnie twardo./ Mówiłeś pragnąc, za ziemię cierpiąc:/ «Nie poznasz człowieczej pogardy,/ udźwigniesz sławę ciężką». I po cóż wiara taka dziecinie,/ po cóż dziedzictwo jak płomieni dom?/ Zanim dwadzieścia lat minie,/ umrze mu życie w złocieniach rąk. A po cóż myśl taka jak sosna,/ za wysoko głowica, kiedy pień tną./ A droga jakże tak prosta,/ gdy serce niezdarne --- proch. Nie umiem, matko, nazwać, nazbyt boli,/ nazbyt mocno śmierć uderza zewsząd. / Miłość, matko --- już nie wiem, czy jest./ BógNozdrza rozdęte z daleka Boga wietrzą. MiłośćMiłość --- cóż zrodzi --- nienawiść, struny łez. Żołnierz, RozczarowanieOjcze, broń dźwigam pod kurtką,/ po nocach ciemno --- walczę, wiary więdną./ Ojcze --- jak tobie --- prócz wolności może i dzieło,/ może i wszystko jedno. Żołnierz, Poeta, SynDzień czy noc --- matko, ojcze --- jeszcze ustoję/ w trzaskawicach palb, ja, żołnierz, poeta, czasu kurz./ Pójdę dalej --- to od was mam: śmierci się nie boję,/ dalej niosąc naręcza pragnień jak spalonych róż. 30 lipca 1943